WE Spinnen

Ik woonde op een boerderij, die voornamelijk uit akkerbouw bestond.
Daarnaast hadden we thuis ook een koe voor eigen melk.
Die koe mocht ook kalveren en dat was een echt geboortefeest.
Om de boerderij zelf stond veel gras, daarom werd er ieder jaar bij een schapenhouder een zogeheten potlam gekocht, die door de moeder werd afgestote en met de fles moest worden groot gebracht.
Dolgelukkig waren wij altijd met zo een lammetje want er werd soms ruzie gemaakt wie hem de fles mocht geven. Het voordeel van het lam was, als het voldoende was opgegroeid, het gras rond de boerderij keurig netjes kort werd gehouden.
Wanneer je opgroeid met dieren ben je er niet bang voor, wij zochten wormen om te vissen, vingen kikkers in de sloot, joegen met een katapult op de houtduiven die de erwtenoogst kwamen opvreten.
De karpers die we vingen maakten wij zelf schoon en bakten ze in de buitenlucht omdat mijn moeder niet van de vislucht gediend was.
Maar bovenal moest er hard worden meegeholpen op de boerderij met het vele werk wat er was.
Gras maaien, hooien en strobalen stapelen was nog het lichtste werk wat er gedaan diende te worden. De zware en arbeidsintensieve werken waren de voederbieten, de uienoogst en het aller zwaarste, de aardappeloogst.
Als alles was geoogst werden de aardappelen in de schuur met een machine gesorteerd. De zakken van 35 kilo werden gestapeld tegen een muur waar een groot houten schot tegenaan geplaatst was. Bijna alle zakken werden particulier verkocht en als dan de laatste weg waren, werd de schuur schoongemaakt.
Mijn oom en ik pakte het schot van de muur en lieten het onmiddellijk van schrik allebei uit onze handen vallen.
Het zag er zwart van de vele krioelende beestjes, die allemaal een kant op rende.

About these ads

18 reacties op “WE Spinnen

  1. Pingback: WE-300 september 2013 | Platoonline

  2. Het waren er over de honderd en er kropen er al een paar mijn arm op.
    Het waren van die grote zwarte die je in schuurtjes tegenkom en uit gootstenen komen kruipen.
    RIL, RIL, RIL !

  3. Mooi verhaal, voor mij ook een beetje nostalgisch. Op een boerderij heb je vanzelf meer spinnen dan in een “gewoon” huis, en op sommige plekken kunnen ze lang hun gang gaan.
    Maar ik heb ooit iemand de stelling horen ventileren dat er altijd minstens één spin(netje) zit binnen 3 meter afstand…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s