Economie geholpen e.d.

Tijdens een mooie fietstocht met tegenwind naar

image

voor de 18e keer dit jaar, moest ik aldaar een flinke klim overwinnen.
Bovengekomen ging bij mij even het licht uit.

image

Wassenaar bij nacht.

Verder gereden door het prachtige duingebied, besloot ik, om mij niet als wielrenner voor te doen, hoewel ik daar hyper genoeg voor was maar reed verder als wielertourist.
Dat scheelt ongeveer 10 km/uur, echter,  dat bleek even verderop een goede keuze.
In de dalende snelle S-bochten vlak voor Katwijk kreeg ik een lekke voorband en bleef er vanwege mijn mindere snelheid wonderbaarlijk overeind.
Ik ben erop een bankje gaan zitten om na een goede controle van de buitenband, waarin veel kleine scherpe steentjes zaten, een nieuwe binnenband te monteren.
In de tussentijd iets van de Duitse taal geleerd omdat ik een man hoorde zeggen, “koek mahl, der mann hatte ein platte”.
Ik had hier echter heel andere gedachten bij!
Ik had flink werk om de band op spanning te krijgen, omdat mijn pomp stuk ging.
Die moest ik steeds uit elkaar schroeven om een rubber ringetje goed op zijn plek te doen.
Maar na 5 slagen pompte het kreng alweer loos.
Bovendien liep bij elke pompreparatie de band weer leeg.
Bleek de splinternieuwe binnenband ook lek.
Na flink zoeken nog een piepklein steentje in de buitenband gevonden, waarna de 2e nieuwe binnenband erin ging.
Ik kreeg de band niet hard genoeg opgepompt, dus heb ik in Katwijk naar een fietsenmaker gezocht.
Deze pompte de band op………. waarna hij met een knal lek sprong.
Vervolgens een nieuwe buiten en binnenband gemonteerd, een extra binnenreserveband en een nieuwe pomp gekocht.
Buitengekomen een vreugdedansje gemaakt, vanwege het feit dat ik mijn pincode nog wist en de economie flink had gestimuleerd.
Want, wat ik al jaren niet meer gezien had, is nu weer werkelijkheid geworden.

image

Veel schepen op de rede bij Rotterdam.

Ik vervolgde blijgemoed de fietstocht over het prachtige duinpad

image

Totdat ik ergens bij zo’n drukknopverkeerslichtpaaltje (galgjeswoord) aankwam.
Met mijn rechterhand pakte ik het paaltje vast, zodat ik niet uit mijn pedalen hoefde te klikken en wilde met links het knopje indrukken.
Ik zie opeens mijn stuur naar rechts draaien en had een moment later een ongewilde maar wel een wilde vrijpartij met de straattegels aldaar.
Gloeiende, gloeiende!
Nadat ik mijzelf uit de kreukels had gehaald, zag ik dat de fietsketting van de bladen af lag, dus zou ik deze even op een professionele wijze er terug opleggen. Simpel de fiets horizontaal houden en achteruit trappen.
Dat lukte in eerste instantie goed, totdat de de boel vastliep en de Hulkkracht er teveel aan was.
Daardoor brak de ketting en ben ik juichend een paar rondjes om mijn fiets heen gesprongen, al zingende het Hulkenlied, “hotseknots begonia tralalalala”.
Met de kettingpons en een paar reserve schakeltjes de boel gerepareerd, waarna ik fluitend verder fietste wachtend op wat er nog allemaal komen ging.
Wel, er lagen nog vele voetangels en klemmen te wachten.
Vooral het vrouwvolk had een offday en waren al met het weekend bezig, vermoedde ik.
Sloegen plotsklaps met hun auto gewoon rechtsaf zonder mij voorrang te verlenen.
Stapten zomaar de weg op zonder uit te kijken.
En ontpopten zich als fietsende, totaal niet op het verkeer lettende spookrijdsters.
Tel daarbij op, de middelbare schooljeugd, die nu al zijn vergeten hoe zij ooit hun verkeersdiploma haalden en  u begrijpt dan mogelijk misschien, dat zij allen het HULKENGEBRUL hebben aanhoord?

Kwijt

Ik weet het niet meer
Raak alles kwijt
Na mijn vrouw
Mijn structuur
Mijn huis
Een thuiskomst plaats voor mijn kinderen
Heeft zojuist mijn hulpverlener te kennen gegeven dat hij per 1 oktober een andere baan heeft
Ik had echt wat aan hem, we zaten op dezelfde golflengte
Dag, fijne man

De omslag

Na een half jaar zie ik weer licht aan de horizon.
Doe er even een bijpassend plaatje bij.

image

Kijk niet naar dat stomme geld in mijn hand?
Kijk naar de gelukkige Hulk, die weer straalt.
Gisteravond met mijn lieve dochters afgesproken voor een gezellig avondje uit.
Voel weer leven!

What’s. . . . . .?

Vanmorgen met een flink depressiehoofd naar de tandheelkundige praktijk geweest.
Eerst langs de mondhygiëniste die behoorlijk werk had en mega veel adviezen over mij heen stortte, die ik ter plekke meteen weer vergat.
Het dringt dan echt niet tot mij door, sorry hoor!
“Doet u gewoon uw werk maar”, verzuchtte ik mijn enige advies aan haar.
Prompt keerde de rust weer in de praktijkruimte terug.
Toen ik bij haar klaar was ging ik in de wachtkamer op de tandarts wachten.
Ik ging er drie keer verzitten om de tocht van de airco te ontwijken en zak op een gegeven moment in depressief gepeins weg.
Tussendoor ving ik steeds de stem op van de receptioniste/telefoniste op, die herhaaldelijk vroeg of de desbetreffende patiënten door tandarts Borus wilden behandeld worden.
Nu ken ik uit een ver verleden een huisarts met de naam Griep maar tandarts Borus is er ook een om in te lijsten.
What’s in a name?
Opeens voelde ik iemand aan mijn schouder schudden en er klonk vanuit de verte de stem van de tandarts die mij binnen riep.
“Ik zal u rustig behandelen”, zei hij wanneer ik plaats heb genomen, “want ik hoorde al van uw probleem”.
“Fijn”, dacht ik en concludeerde onmiddellijk, “geen gaatjes”.
Toen hij het gebit controleerde vroeg hij belangstellend, “wat doet u tegen een depressie?”
Omdat ik hem opdat moment met open mond geen antwoord kon geven, plaats ik hierbij even een foto van wat ik dan veel eet en wat hij onmiddellijk ten strengste afkeurde.
Maar echt, het helpt mij voor een poosje.

image

Als hij klaar is met de controle van mijn gebit, wil hij weten of ik misschien nog iets wilde vragen?
“Ja”, zeg ik.
“Wat verdiend een tandarts?”
Glimlachend zei hij, “google maar?”
“Anders nog iets?”, vervolgde hij
“Jawel, ik ben blij dat u Marc heet en geen Boor us”.
Ik hoor nu nog steeds de rollende schaterlach van zijn assistente.

Heemskerkse fiets 4 daagse

4 Dagenlang zorgeloos rond gefietst en genoten.
Wat heerlijk dat zoiets kan!
Mis het nu al maar ben nog steeds aan het nagenieten.

image

De Adelaar Wormerveer
Een zeepziederij of simpelweg een zeepfabriek.

image

Geniet momentje na afloop van weer een 60 km lange maar bijzonder mooie rit.
Wij troffen het met het weer.
1 regenbuitje en als het te warm werd bestelde ik een verkoelend zeewindje.
En met het Hulkenshirt om mijn machtige body, trok ik volle zalen.

Herkenning

Zat zojuist naar het televisieprogramma de reünie te kijken.
Er zat daar in de klas een prachtige mooie jonge vrouw.
Zij had ooit tijdens een Koninginnedag een drugspilletje ingenomen, wat faliekant verkeerd afliep.
Daar kreeg zij een epileptische aanval van met het gevolg afasie.
Ze weet en herkent niets meer!
Daarna volgt een lange weg naar bijna herstel, ze wist het verschil niet meer tussen een stukje vlees en een appel.
Met lezen heeft ze nog steeds moeite en dat belemmerd haar nog steeds haar  lievelings beroep uit te oefenen.
Aan de buitenkant zie je niets aan haar. Zij ziet er geweldig goed uit.
En daar is mijn herkenningsteken.
Dat zeggen ze tegen mij ook altijd.

Rietjes

Vandaag weer eens flink tekeer gegaan op de racefiets na 3 weken stilstand.
Ik hoor over de Tour de France renners dat zij nogal wat calorietjes verbranden. Wel, de Hulk kan er ook wat van.
Op maar een luttele 115 km gingen er bij mij een kleine 5000 calorietjes door.

image

Rechtsonder het bewijs.