Be-lach-elijk leuk

Ik ken Treeske nu zo’n dik jaar en weet dat zij heel pienter, nieuwsgierig en humoristisch is. Wij lachen samen heel wat af, soms bij het be-lach-elijke af. Verleden jaar reden wij een rotonde op in Italië en die had enkel één oprit en één afrit. Nou dat heeft zij meteen door en omdat ik dan haar vraag al verwacht (snap jij dat nou?) staan we even later hikkend van het lachen langs de kant van de weg. Het was ook een be-lach-elijke situatie.

Gisteravond dook ik depressief in bed en Treeske zei, “slaap lekker”. Ik verstond, “ik zet de wekker” en vroeg haar waarom. De nacht werd daardoor een half uur ingekort vanwege de lach. En daarbij steek je elkaar steeds aan.

Nu speelt zij de laatste tijd legpuzzels op haar tablet. Daarbij begint ze met de randen te leggen en vraagt plots aan mij of ik even mee wil helpen zoeken, naar een stukje wat volgens haar dan zogezegd op de grond is gevallen. Nou dan lig ik compleet in een deuk.

Geen punt

Op weg naar de apotheek spotte ik verleden week een paar werkmannen, die met dikke handschoenen aan die met een slang, kokend heet water lieten lopen over het onkruid wat op de stoepen groeiden. De slangen zaten vast aan een mini tankautootje. Verwonderd vroeg ik mij af waar dat hete water vandaan kwam. Vandaag kreeg ik daar antwoord op. Gewoon via een grote tankauto met kokend heet water.

Vervolgens werd ik nieuwsgierig naar het resultaat en liep een stukje van de route naar de apotheek.

Een enkel groen onkruidje is er nog te zien. Maar dat is geen punt, zegt Punt.

Er wordt nu geen gif meer gespoten, wat door 1 persoon gedaan werd en nogal stonk. Geen onkruid meer geborsteld wat ook door 1 persoon gedaan werd en soms vreselijk stoof. Nee, nu zag ik 6 personen met 3 auto’s in de weer. Het mag wat kosten, zegt Punt.