Nieuw blog

Ik ben door omstandigheden gedwongen geworden een nieuw blog te starten.

In de tussenperiode, heb ik een nieuwe app ontwikkeld. Het is een betaal app, want sinds ik gepensioneerd ben, is het allemaal wat minder met de financiën.

Mocht u de dure app willen downloaden (heel graag?) de naam ervan is apneu.

Maar nu blog ik weer een beetje op http://www.happyhulk2018.wordpress.com

Ik zie u graag.

Advertenties

Laatste HHH blog

Ja, ik ben er wel uit! U leest het laatste HHH blog.

Ik weet nu ook de reden, het komt door de CBD-olie. Het wondermiddel dat mij redde uit mijn bipolaire leven. Als bipolair leef je in uitersten, in extremen, waarbij je vaak over je grenzen heen gaat, omdat je enkel op gevoel leeft. Ik heb jullie vaak verteld over die extremen, de emoties die 10 tot 20 keer zo erg zijn als bij een normaal mens. Het bipolaire maakt van de mens een ‘artiest’, omdat diegene over zijn grenzen heen durft te gaan. Voorbeelden genoeg in het heden en verleden. De zogenoemde ‘grootheden’ van de aarde (terwijl het eigenlijk ook maar gewone mensen zijn) wisten hun gaven, hun talenten, extreem uit te buiten. Churchill, van Gogh, Frey, Hayden, Mariah Carey enz. enz. Ik vermoed dat andere ‘artiesten’ waaronder sporters, die niet bipolair zijn het zoeken in stimulerende middelen. Ook ik reed ooit in manie 60 km/uur op een racefiets, terwijl ik dat normaal helemaal niet kon.

In mijn nieuwe leven passen bepaalde dingen niet meer. Ook bloggen niet meer. Het GROTE MOETEN is niet meer. Het is zo heerlijk rustig in mijn hoofd, waar ik nu van moet leren genieten. Daar is tijd voor nodig! Die tijd wil ik ervoor nemen, want hoe gek het misschien klinkt, ik mis het bipolaire leven best wel. Het is op dit moment erg dubbel. Ik zou best nog weleens heerlijk gek willen zijn. Maar als ik denk aan al die gevechten met mijzelf, waarin ik constant bezig was om nog maar enigszins in het gareel te blijven lopen, dan wil ik echt niet meer terug.

Het blog HHH zal voorlopig blijven bestaan. Ik zal het niet vernietigen zoals ik deed met mijn vorige blogs tijdens zware depressieve buien. Misschien dat ik in de toekomst weer ga starten met een nieuw blog, (stop ik gewoon met cbd 😜) echter dat weet ik nu nog niet. Misschien ga ik het bloggen wel vreselijk missen? Er is namelijk niets veranderlijker dan de Hulk, toch?

Ik wens alle bloggers en lezers hetzelfde formidabele leven toe wat ik nu ook heb. Hartstikke bedankt dat u mijn fan wilde zijn en met mij mee wilde leven in zeer bewogen jaren. Bedankt voor alle lieve en welgemeende reacties, waarvoor ik u nu ga bedanken met de overbekende heerlijke Hartelijke Hot Hulken knuffel.

Dag allemaal!

Einde HHH

Moeilijk, moeilijk, moeilijk!

Ik denk er hard over na om te gaan stoppen met bloggen. De reden daarvoor is het AVG.

Ik voel mij zó erg beperkt in mijn vrije meningsuiting, dat ik geen andere mogelijkheid zie, om ermee te stoppen.

Ik kan namelijk niet over koetjes en kalfjes bloggen. De HHH blogt WILD, RUIG, ZINVOL en het allerliefst ONZINVOL.

In mijn vorige log ben ik dankzij de wet op de privacy, enorm gaan schrappen. Onmiddellijk vond ik het een rotlog. It isn’t me!

Ik kijk het nog even aan maar ik vrees het ergste.

Noorwegen goodbye

We zijn weer thuis. Bloggen lukte even niet over onze laatste dag toen we Oslo bezochten. Waar iedereen zich tegenwoordig keurig aan de regels dient te houden.

Zo hoort het dus.

Dus Treesje en de Hulk keurig volgens het voorbeeld maar wel lekker dwars in spiegelbeeld.

Over NoorWEGEN gesproken.

Een kunst Noor

De opper Noor is thuis.

Hier kom ik nooit.

Noors woord voor……

Trollen jail

De laatste boot

Einde van een sprookjesachtige droom vakantie.

Noorse les

Vandaag een korte rit gereden, met nogmaals stralend weer, vanuit Noresund naar Vettre, een voorstadje van Oslo.

Hotelcomplex Noresund.

Sinkhole de zoveelste.

Hooguit 2 uur gereden en veel te vroeg in het hotel aangekomen. Zodoende in de lobby met twee andere stellen, die de reis ook maken, geanimeerde gesprekken gevoerd.

Uitzicht hotelkamer.

Dat is niet wat we gewend zijn en dat betekent ook dat de rondreis in Noorwegen er bijna opzit. Morgen nog Oslo bezichtigen.

Omdat ik toch wel een beetje verliefd ben geworden op dit land, ben ik een cursus Noors begonnen. Misschien dat ik die Noren, mocht ik er ooit gaan wonen, enige beleefdheidsvormen kan aanleren. Want wat is dat een onsociaal en stug volk. De enige beleefdheid en gezelligheid die wij hier beleefden, kwamen van de buitenlandse werknemers. Die zijn hier met velen, omdat de Noren niet meer al het werk willen doen bijvoorbeeld in de horeca.

Ik moet dus, na al die tijd die wij hier doorbrachten, de eerste Noor nog horen zeggen, “tak”. Dat betekent, ‘dank’. Laten we het dan maar niet hebben over, ‘hartelijk dank’, wat ‘boom tak’ betekent, want dat zul je nooit horen uit de mond van een Noor.

Toch ga ik er nog eens goed over nadenken om de cursus Noors te volbrengen. De vele Noorse woorden die wij hier onderweg lazen, zijn zo seksistisch, dat ik mij daar, als rechtschapen Hollander, dik voor zou schamen.

Al in Ål

De cliffhanger van gisteren wil ik jullie niet onthouden. Wij kwamen vandaag langs het stadje Ål.

Kommune betekent gemeente.

Ooit vertrok hier in een ver verleden een viking om met een drakenboot een lange reis naar Nederland te maken. Ipv te plunderen schaakte hij er een Hollandse schone en stichtte een gezin, waar ik een verre nakomeling van ben. Toen men hem vroeg waar hij vandaan kwam, zei hij, “ut Ål”. Zodoende kreeg hij als zovele mensen toentertijd de naam van de plaats waar hij vandaan kwam.

Het was voor mij een bijzondere gebeurtenis tijdens deze prachtige reis. OverAl kwam ik mijn naam hier tegen, terwijl niemand hier zo heet. Ik zag bijvoorbeeld op een busje, Ål montage staan.

Deze Neurinnen hadden de dag van hun leven toen ik mijn legitimatie bewijs aan hen liet zien. Die hebben thuis iets te vertellen.

Het deed mij veel toen ik bedacht dat mijn voorvader hier ook ooit naar deze bergen had gekeken, die ik nu ook zag in het prachtige dal van Ål. En dat hij hier met zijn kleine bijltje hout had gehakt.

Ik heb even gebeden voor hem en mijzelf bij de gesloten kerk van Ål.

Dag………..øpa!