De vrijmarkt

Heerlijk gevreeén op de markt!

Advertenties

Heemskerk

Heemskerk is gekozen tot het leukste dorp (stad) van Noord-Holland.
Lekker interessant!
Maar nu mag u raden waarom?
De verkiezing was uitgeschreven door het Vara radioprogramma van Chiel Beelen op 3FM.
Met een gigantische voorsprong won Heemskerk.
Er werden vele argumenten aangedragen zoals de het tuindersgebied, de prachtige duinen en het strand waar men enkel op de fiets kan komen.
Ook droeg men aan, een veelzijdige horeca en geen winkelleegstand in deze tijd.
Op de radio werd door het smartlappenkoor Dolorosa het Heemskerkse lied genaamd, ‘Heemskerkse aardbei’ (lekkere rooie, ik hou zo van jou) gezongen.
Tja, nu moet ik eerlijk zijn, de Hartelijke Hot Hulk is ook inwoner van dit dorp.
Dat scheelt!

Ab

Al die moeilijke woorden om een koning te creëren, vind de HHH maar niks.
Abdicatie!
Krijg het amper uit mijn vingers.
Geef mij maar die andere Ab.
Die van de vrijdagmarkt.
Ab Patat.
Om je vingers erbij af te likken!
En bij een president heet het weer inauguratie.
Doe mij maar een pot augurken!

Oud, zo oud?

Gloeiende, gloeiende, gloeiende!
Kijk, dat ik een bekende Nederlander ben, daar was ik al geruime tijd van op de hoogte.
De laatste tijd verschenen er alsmaar meer foto’s in de media van mij.
Gelukkig niet in de roddelbladen maar wel in de kranten.
Bovendien ben ik op tv ook geen onbekende meer.
Echter, de foto van afgelopen week verraste mij volkomen.
Niet dat ik er in stond met mijn ontblote torso.
Jammer voor u, hé?
Nee, het ging om een oude foto van de zesde klas lagere school.
“Gloeiende, gloeiende, ben ik nu al echt zo oud”, dacht ik?
Gelukkig verzachtte SuperPuberDochter de pijn, door gillend en joelend rond te springen en hard uit te roepen, “wat een Lief blond knap jongetje!”
“Tja, dat kan jij makkelijk zeggen, je lijkt precies op mij”, antwoordde ik haar.
Terwijl ik vervolgens hoofdschuddend in diep gepeins verzonken voor mij uitstaarde en zachtjes, “gloeiende, gloeiende”, prevelde.

WE Oplossing

Pffffffff, daar is ie weer.
Meestal lees ik bij Melody de eerste.
Gloeiende, gloeiende, het is ook elke maand weer raak.
En bijna elke weblogger tuint er weleens bij hem in, hoewel zijn opdrachten natuurlijk geheel vrijblijvend zijn.
Ergens hier in Nederland zit er maandelijks een baardig mannetje te broeden op een woord, waarmee hij sommige mensen tot pure wanhoop drijft.
Stiekem grijnst hij verkneukelend voor zich uit, wanneer hij zich de krakende grijze massa´s onder de pannen voorstelt.
Misschien koestert hij verwachtingen over deze of gene, wiens schrijfstijl hij intussen doorgrond, of denkt te doorgronden.
Daarbij komen zijn vaak goed doorzien en juist geschreven commentaren, absoluut niet uit een giftige pen.
Het vreemde daarbij is, dat heerschap haalt gloeiende, gloeiende, bij een ieder het beste naar boven, qua schrijfinvulling.
Echter, hoewel ik uit Liefde ben geboren en in Liefde mijn leven wil leiden, krijg ik bij zijn opdrachten weleens …..neigingen.
Kijk, begrijp mij goed?
Ik ben niet zomaar een man.
Ik ben de Hartelijke Hot Hulk!
Maar die baardaap weet bij mij, mijn vrouwelijke eigenschappen bloot te leggen.
Maandelijks weet hij mij tot een ongesteldheid te dwingen, die ik als onontkoombaar beschouw, gelijk een vrouw bij haar eisprong.
Mijzelf bij hem arbeidsongeschikt te melden, kan niet.
Ik ben al jaren arbeidsongeschikt en heb het schrijven een beetje als mijn ding gemaakt.
Hij echter, gebied mij maandelijks driehonderd woorden te schrijven, als opdracht.
En in dat laatste zit hem nu net de kneep.
Die inspiratie ontneemt hij van hen, die in alle vrijheid hun blog willen schrijven.
Als een rattenvanger van Hamelen vraagt hij aan je, “DOE MIJN DING”?
En gedwee, als vele schapen volgen wij hem.
En ik, ik wil zo graag eens dat gloeiende, gloeiende zwarte schaap zijn.
Zodoende, ben ik op mijn beurt aan het broeden geslagen.

Geen punt

Zo af en toe moet ik weleens wat klussen in of om huis.
Wat heb ik daar een gloeiende, gloeiende, hekel aan zeg!
Vaak heb je daarbij materiaal voor nodig en dat haal ik bij de alhier dik bezaaide bouwmarkten.
Volgens mij verdienen die bedrijven gigantisch veel geld, want je ziet er nooit een failliet gaan.
Nee, integendeel, er kwam er onlangs nog een bij hier.
Zodoende kwam ik op het idee om daar eens langs te gaan en als ik bij de kassa kom, klaag ik bij de caissière dat ik niet op hun website kan komen, zodat ik geen prijzen kan vergelijken met de andere bouwmarkten in de buurt.
“Dat snap ik niet goed”, riep de goedgebekte caissière naar mij, “het is gewoon www punt Karwei punt nl”.
“Absoluut niet”, brul ik op Hulkentoon, “jullie adverteren toch met de slogan, GEEN PUNT bij Karwei”?

De kleine ondernemer

Eerlijk gezegd, ik bewonder ze, degene die zich in deze crisistijd door niets of niemand laten tegenhouden.
Doelbewust kiezen zij hun weg.
Zijn puur zelfverzekerd.
Falen staat niet in hun woordenboek, al kunnen sommige niet eens lezen.
Ik ken zo een iemand van dichtbij.
Hij moet nog 4 jaar worden.
Stond buiten op de stoep op mamma te wachten die nog even een toiletbezoek deed en vader die in de auto aan het rommelen was had hem niet in de gaten gehouden.
Zo kwam hij op het idee om even naar de kinderboerderij te gaan kijken, of de dieren er nog waren.
Hij zette met zijn kleine beentjes een felle spurt in en voordat pa en ma zich verbaasd afvroegen waar hij kon zijn, was hij al uit het gezicht verdwenen.
Grote paniek sloeg toe bij de ouders, want in wat voor een wereld leven wij tegenwoordig.
Zij keken vlug bij de skatebaan, daar was hij niet.
Daarna richting supermarkt gerend.
De een zoekt in de supermarkt, de ander spurt de tunnelonderdoorgang van het station in, ondertussen zijn naam scanderend.
“Zoeken jullie een kind”, vraagt een man, “ik zag hem de lift van het station binnengaan”.
Vader rent daarheen en vind zoonSTOUT daar met een grijnslach op zijn gezicht wanneer hij zegt, “ik wilde mij hier verstoppen voor je”.
Wanneer moeder zich nog nahijgend over hem ontfermd, zegt hij rustig tegen haar, “ik had goed uitgekeken met oversteken, hoor mam”!
Hoewel beide ouders de schrik van hun leven hadden ervaren, weet de HHH, dit wordt een ondernemer in hart en nieren.