WE 300 Vieren

“Naar buiten jij”, hoorde hij de gebiedende zware stem van de schout.
“We hebben je nodig, voerman”, klonk het verder, “schiet verdomme op?”
Zuchtend stond hij op en stapte naar buiten, de mistige ochtend in.
Hij weet waarvoor zij gekomen zijn, dus vervolgde hij zijn weg naar de stal waar hij behendig zijn sterke trekpaarden losmaakte.
In gezelschap van meerdere personen, die beslist geen vriendelijke gelaatsuitdrukkingen hadden, liep hij voor zijn dieren uit naar het dorp wat onder de rook van de machtige burcht lag.
De mensen in het dorp zagen hem gaan en begonnen opgewonden te praten en volgden het gezelschap op de voet naar het plein van de burcht.
Wanneer zij daar arriveerden, aaide hij zijn paarden zachtjes langs hun neus om hen te kalmeren, want de dieren zijn wat zenuwachtig geworden sinds zij het plein betraden.
De burchtheer, die op een verhoging stond, begon een heel verhaal tegen de dorpelingen af te steken, waarbij hij zijn stem steeds feller verhief.
Uiteindelijk hoorde hij de burchtheer roepen, “en daarom………………”!
Hij weet genoeg en bracht zijn paarden in beweging naar het midden van het plein.
Er wordt een man met rinkelende ketenen aan handen en voeten naar voren gebracht.
Snel maakte hij de uiteinden van de kettingen aan de dieren vast en terwijl een misselijkmakend gevoel zich van hem meester maakt, roept hij tegen zijn dieren, “gaan”!
Onmiddellijk zetten de paarden zich in beweging, ze leken iets te verstarren in hun gang, wanneer er een onmenselijke kreet over het plein galmde maar stapten rustig door.
Hij leidde zijn dieren die de brokstukken achter zich aanslepend onder het gejoel van het gepeupel van het plein af.
De dorpelingen werden door de burchtheer op voedsel en drank getrakteerd.
De schout wierp hem met een grijnzende blik het bloed en begrafenisgeld toe.

20 thoughts on “WE 300 Vieren

  1. Pingback: WE-300: 1 april | Platoonline

  2. Perfecte WE Hulk. Hij lijkt inderdaad op die van Maria. Ze heeft meegelezen en zegt: heel goed maar jeetje wat een wreed stuk (hier grinnikte ze en ging volkomen voorbij aan het feit dat haar stuk minstens even wreed is).
    Maar je weet: Plato is hard en heeft het stuk onbewogen gelezen… totdat die paarden zich in beweging zetten. Toen… ik beken… huiverde ik.

    Hulk, je bent een schrijfkanjer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s