The real me

Kent u de rockopera Quadrophenia van de Britse popgroep The Who?
Het werd niet eens begrepen door sommige bandleden, alleen Pete Townshend zette ermee door.
Het ging over een jongen met 4 persoonlijkheden die elk lid van de band diende te vertolken.
Ook de muziek werd niet in stereo maar quadrafonisch opgenomen.
Het niet begrijpen van een persoonlijkheidsstoornis is vrij normaal, lees maar hieronder.

Kent u monumentendrop?
´Drop van weleer´, wordt het ook wel genoemd.
Hulkinnetje koopt vaak de gemixte variant ervan, met woonbootjes, grachtenpandjes en Hollandse kastelen.
Als het doosje op tafel staat, pak je bijna automatisch weleens een dropje.
Als je het dan slecht treft, heb je een woonbootje te pakken.
Wel, dat dropje met die voortreffelijke smaak wil niet meer uit je mond verdwijnen.
Het blijft namelijk aan alle kanten van je tanden, kiezen en verhemelte plakken, zodanig dat een tandarts het zou kunnen gebruiken om heel eenvoudig een gebit te kunnen trekken.
Hoe je ook je best doet, je blijft zo ontzettend klooien met dat kreng, dat je uiteindelijk het ondertussen aliënachtige wezen met je wijsvinger te lijf gaat.
Na zo’n tien minuten worstelen, denk je dat het zo klein is geworden dat je er vanaf kunt komen, door het zo vlug mogelijk door te slikken.
“DOE HET NIET”!
Gegarandeerd dat het loeder in je keel blijft steken en je allerlei fratsen aan de hand moet halen om het terug te hoesten.
Wat ook wil helpen is een aantal broodkorsten erachteraan jagen.
Dat men toch zoiets mag verkopen, is voor mij een raadsel!
Ik noem het hier thuis, “stik de moorddrop”!

Gelijker tijd met het schrijven van het dropverhaal vraag ik aan mijn dochter of zij de achterdeur op slot wil doen, wanneer zij op het punt staat te vertrekken.
Ik vertel haar niet de echte reden daarvan, want ik durf haar niet te zeggen, dat ik vanwege een flinke depressieve bui, grote behoefte voel naar buiten te gaan en daar zo hard te gaan rennen om er met mijn hoofd tegen de stenen poortmuur te botsen, zodat ik er een schedelbreuk van op zou lopen.
Dan is alles maar voorbij.

Gelukkig ben ik maar bipolair en niet quadrapolair.
Dat laatste lijkt mij veel erger.

Zoals in bovenstaande is beschreven, voel ik mij dus net als het nummer in de rockopera van The Who.
The real me!

24 thoughts on “The real me

    • Jij Geesje, omschrijft HET punt waarom het hier omgaat.
      Hoe kan ik zo een verhaal schrijven (verstandelijk) en met mijn kop tegen de muur aan willen rennen (op gevoel) ? ? ?
      Het zijn de twee werelden waar ik opheden in leef.
      Gelukkig is dit niet altijd zo.

  1. Beetje griezelig zo al die verschillende persoonlijkheden om in toom te houden. Ik heb al genoeg aan mijn eigenste zelve 😉
    ’t Is natuurlijk wel geen pretje als je er mee zit hé, tenslotte vraagt niemand om dergelijke stoornis te hebben. Kop op!!! Wil graag nog een tijdje bij je komen lezen…

  2. Kijk zo mag ik het lezen……. zo bipolair als de neten zijn maar toch nog in staat zijn om te beseffen dat het een zegen is en dat andere zaken veel erger zijn!

    En wat die drop betreft, je hebt volkomen gelijk, die zooi komt er hier dus ook niet in 😉

  3. …Je bent een fijn, goed en sterk mens HHH ondanks je bipolair zijn……ik heb bewondering voor je…
    Je verhaal over de dropjes daar kan ik niet over meepraten want ik eet eigenlijk nooit drop, maar het is wel een ontzettend leuk verhaal.
    Liefsss, Hanny

  4. Het is maar verstandiger dat je met je kop tegen je eigen verhalen beukt. Dan houd je het langer vol. Dus niet ‘polairiseren’ maar fijn schrijven en je gezinsleden nog lang laten genieten van die knakker met die enorme dijen. Trouwens, wij bloggers kunnen ook niet zonder je.
    Ik neem nog een dropje. Van die lekkere salmiakmunten. Die blijven niet plakken maar worden kleine smakelijke brokjes. Jammie.

  5. Ja zo’n dropje heb ik ook eens in mijn keel gehad, kreeg hem haast niet kwijt en zat op de fiets, echt heel vervelend. Lang niet zo vervelend als jouw impulsen, het lijkt me gewoon heel erg moeilijk, denk als je het niet hebt je daar niets bij voor kan stellen. Maar ik vind Plato’s oplossing wel wat 😉 Sterkte er mee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s