Rondenmiss (ter)

Ben vanmorgen heel vroeg mijn bed uitgestapt, want er wacht mij een drukke dag.
Ben gloeiende, gloeiende, loeizenuwachtig, vanwege de paardenkoers vanmiddag in Beverwijk.
Na het ochtendritueel heb ik met een staalborstel mijn tanden gepoetst en ben toen voor de spiegel gaan staan.
Daar heb ik een sessie van zo’n tweeeneenhalfuur gedaan, om de perfecte ‘ Berlusconi smile’ te oefenen.
Nu las ik even een rust pose in omdat mijn kaken verkrampt raken.
Kan ik u mooi even vertellen waar dit oefenen allemaal voor dient.
Ben namelijk gevraagd voor rondenmister.
Moet na afloop het winnende paard kussen.
Weet iemand onder u, hoe je een paard het lekkerste zoent?
Hoop wel dat er een merrie wint?

Advertenties

I have a dream

Op 28-08-1963 riep een Amerikaanse dominee M.L. King de legendarische woorden, “I have a dream”!

Vandaag 05-08-2013, ongeveer 50 jaar na dato roept de Hartelijke Hot Hulk, “ik heb een droom”!

Als ik eens rijk was, nodigde ik jullie allemaal uit voor een gratis meeting hier in Heemskerk.
Verzamelpunt slot Assemburg, vandaar in optocht ( want elke normale Hollander doet mee als het gratis is en dan krijg je vanzelf een optocht ) naar de Patatoloog, voor onze eerste braspartij.
Vervolgens gaan wij door naar ‘gasterij de Kruisberg’, alwaar wij ons neerleggen in grazige weiden en ons laten overladen door spijzen en dranken.
De moedigen onder ons kunnen daarna de kruisberg beklimmen, de bijzonder mooie weidse omtrek aanschouwen en hun gedachten erover rond laten dwalen.
Degene die slecht ter been zijn kunnen met huifkarren worden vervoerd naar het strand om daar de majestueuze zee te aanschouwen.
Na afloop van de rondgang, staan de heerlijk geurende barbeques reeds op u te wachten.
En ik, ik loop daar rond en vraag of het genoeg is wat u krijgt en of deze meeting u bevalt?
Daarbij krijg ik van alle kanten te horen, dat het ………………HEMELS is!

De droom geldt voor hen die ogen hebben, zij zien!
Zij die oren hebben, zij horen!

WE 300 Boeien

De wind, die in de voormiddag was opgestoken, was uitgegroeid tot een storm.
Alles had hij al in gereedheid gebracht om dit geweld te doorstaan.
Nu stond hij al enkele uren aan het roer van het zeilschip en de storm raasde maar door.
Tegen de avond had hij voor het laatst de weerberichten gehoord, deze klonken te middernacht echter heel anders.
Nu was hij bezig zijn koers te verleggen om langzaam uit het ergste stormgebied te varen maar dat kostte veel kracht.
Flink vermoeid greep hij vlug naar zijn waterfles. Echter, wanneer hij de eerste slok door zijn keel liet glijden, klom zijn schip alweer tegen de volgende golf op en zette hij vlug de fles in de houder, waarna hij het stuurwiel met alle kracht vasthield om het schip nog enigszins bestuurbaar te houden.
Hoelang hij dit vol kon houden daar hield hij geen rekening mee.
Als je ooit een wereldzeiltocht voer, dan had je met deze omstandigheden rekening te houden.
Thuis, “waar was thuis”, dacht hij grimmig, wachtte er niemand op hem.
Zijn geliefde vrouw was jaren geleden in het kraambed gestorven en na een periode van rouw had hij het zinloze van een arbeidzaam leven ingezien, had daarna have en goed verkocht en alles in dit zeiljacht geïnvesteerd.
Vanaf de eerste dag had hij genoten, wat een vrijheid, wat een weelde, wat een leven!
Nooit maar dan ook nooit zou hij dit leven opgeven wat hij nu gevonden had.
In het plots openscheurend wolkendek, verlichtte de maan een gedeelte van het water waar plots iets groots opdoemde met een lichtje erbovenop.
Zijn schip versplinterde krakend bij het geweld van de botsing en verdween daarna snel onder de golven.
Hij was door de klap bewusteloos geslagen, door de kou kwam hij nog even bij maar zonk toen weg.