Blij

Sinds begin Juli ben ik alle dagen blij.
Het begint al bij het opstaan, ik mis dan het ‘gevoel’ van de bipolaire stoornis.
Heerlijk zo een rustig gevoel in mijn hoofd.
Bijzonder om dat na 13 jaar te ervaren.
Ik hoor geen deurbel meer gaan, heb geen stemmen meer in mijn hoofd, geen last meer van die alles vernietigende depressies/psychoses maar het allerbelangrijkste is dat het ‘moeten gevoel’ weg is.
Als ik terugkijk, wie ik was, door mij overal mee te bemoeien waar dat niet paste…..
Tegen hoevelen ik ‘geschopt’ heb.
Wie ik allemaal radeloos heb gemaakt doordat mijn gevoel alle kanten heen schoot en mij overheerste.
Arme, arme familie!
Spijt hebben is moeilijk omdat je het zelf niet in de hand had maar voel mij wel schuldig.
Kan nu alleen maar sorry zeggen.
Echter, nu ik mij beter voel, kan ik weer blij zijn.
Anderen blij maken.
Genieten van alles om mij heen.
Oprecht zeggen, “ik hou van jou”!
Ik weer niet hoelang deze periode van beterschap duurt maar geloof me, ik geniet er elke seconde van.
BEN ZO BLIJ!

Advertenties

19 thoughts on “Blij

  1. Het heeft je ook iets opgeleverd, de bipolaire stoornissen. Of je het nu wil of niet. Je hebt de donkere kanten van het leven meegemaakt, en het heeft je gevormd tot wie je bent. Nu pas besef je hoe groot de liefde van jouw dierbaren voor jou was en is. Geef de hele familie Hulk een orde in vastberadenheid en doorzettingsvermogen van mij! En ik hoop voor jou dat je vette zeven jaren eindelijk aangebroken zijn. Na die zeven, beginnen gewoon opnieuw de volgende zeven. Ik wens het je van harte toe! Liefs en een stevige gelukswens-knuffel. Ook voor Hulkinnetje.
    Liefs Kakel

  2. Wat superfijn voor je! Zonder diepe dalen geniet je ook minder van de mooie dingen in het leven. Maar wat is het bij tijd en wijle zwaar geweest voor jou en je gezin!
    Komt dit door nieuwe medicatie? Ben echt benieuwd want mijn moeder is vorig jaar bipolair gediagnostieerd. Wij dachten vroeger altijd depressief enz maar er bleek toch meer.
    Wie weet heb jij nu de gouden tip….

    Groetjes Inge

    • Beste Inge,
      Ik heb er geen verklaring voor.
      Neem ook geen andere medicijnen, ik slik nog steeds Depakine maar dat heb ik nu ik mij zo goed voel, verlaagd naar een derde van de hoeveel die ik in mijn zeer slechte tijd in nam.
      Afgelopen week bij de psychi(h)ater langs geweest en die was loeikwaad.
      Dit, omdat ik op eigen houtje de medicatie had verlaagd en zoiets kan heel gemakkelijk tot een manie leiden.
      Ik stond hem verbluft aan te kijken en heb hem gezegd dat ik ECHT beter ben en mij niet manisch voelde (want dan voel ik mij ook altijd ‘zo erg beter’, dat is namelijk een heerlijk maar zeer gevaarlijk gevoel)
      Die ervaring heb ik inmiddels wel maar wat ik nu voel is helemaal anders.
      Zo een rust heb ik nimmer gevoeld in de tijd dat ik ziek was.
      Ik hoop dat het echt een wonder is waarvoor ik altijd heb gebeden.

      En misschien komt de bipo binnenkort weer opdagen?
      Ben wel een Hulk maar ik kan ook niet in de toekomst kijken 😉

      Wat je moeder betreft, als ik de oplossing wist, stond ik binnen een uur bij je op de stoep, want geloof me, het is een nare rot ziekte!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s