Korte rit

Vanmorgen even de straat opgelopen om te controleren of het mogelijk glad was.
Dat bleek niet het geval dus daarom veel wielerkleding aangetrokken vanwege de kou en op de racefiets gestapt voor een rit van 120 km.
Na 50 meter in een bocht gleed het voorwiel weg op het daar bevroren wegdek en de Hulk kwam met een enorme klap op de straat te liggen.
In Groningen dachten ze meteen aan een nieuwe aardbeving las ik later op Twitter.
Nou, onmiddellijk politie, ziekenauto, brandweer, militairen en ME schoot er door mijn hoofd maar het was enkel het buurjongetje die mij overeind hielp.
Ik voelde niets maar ben toch huiswaarts gekeerd waar een geschrokken en overbezorgde Hulkinnetje mij met de nodige thuiszorg omringde, want dat kan zij als geen ander, het is tenslotte haar beroep.
Een ietwat geschaafde knie en een steeds dikker wordende pols was mijn deel.
Ik werd naar de dokter gestuurd die constateerde dat ik me v r e s e l ij k aanstelde.
Gekneusd en niet gebroken was haar oordeel.
Ik moest de pols wel blijven bewegen anders roestte hij vast, dus thuis gekomen ben ik meteen begonnen met macaroni elleboogjes te schillen, daar ben ik nu net klaar mee.
Bij zulke ongelukjes blijf ik altijd positief denken, want na anderhalve maand repeterende griep, wilde ik eindelijk wel eens een stukje fietsen voor de broodnodige conditie opbouw.
En na die val denk ik dan doodnuchter, “waar ben je vandaag voor bespaard gebleven, Hulk?”
Morgen is er weer een dag.

Advertenties

22 thoughts on “Korte rit

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s