Korte rit

Vanmorgen even de straat opgelopen om te controleren of het mogelijk glad was.
Dat bleek niet het geval dus daarom veel wielerkleding aangetrokken vanwege de kou en op de racefiets gestapt voor een rit van 120 km.
Na 50 meter in een bocht gleed het voorwiel weg op het daar bevroren wegdek en de Hulk kwam met een enorme klap op de straat te liggen.
In Groningen dachten ze meteen aan een nieuwe aardbeving las ik later op Twitter.
Nou, onmiddellijk politie, ziekenauto, brandweer, militairen en ME schoot er door mijn hoofd maar het was enkel het buurjongetje die mij overeind hielp.
Ik voelde niets maar ben toch huiswaarts gekeerd waar een geschrokken en overbezorgde Hulkinnetje mij met de nodige thuiszorg omringde, want dat kan zij als geen ander, het is tenslotte haar beroep.
Een ietwat geschaafde knie en een steeds dikker wordende pols was mijn deel.
Ik werd naar de dokter gestuurd die constateerde dat ik me v r e s e l ij k aanstelde.
Gekneusd en niet gebroken was haar oordeel.
Ik moest de pols wel blijven bewegen anders roestte hij vast, dus thuis gekomen ben ik meteen begonnen met macaroni elleboogjes te schillen, daar ben ik nu net klaar mee.
Bij zulke ongelukjes blijf ik altijd positief denken, want na anderhalve maand repeterende griep, wilde ik eindelijk wel eens een stukje fietsen voor de broodnodige conditie opbouw.
En na die val denk ik dan doodnuchter, “waar ben je vandaag voor bespaard gebleven, Hulk?”
Morgen is er weer een dag.

Advertenties

22 thoughts on “Korte rit

    • Tja, dat vallen is niet erg enkel het neerkomen 😆
      Dus excuses voor de scheur.
      En als je een Helletocht hebt overleefd dan is dit peanuts.
      Hoewel toch lastig, rechterpols en ik doe alles met rechts.
      Dank voor de beterschap wensen.

  1. Dus als jij valt voelen ze dat nog in IJsland (waar wel eens een bank is omgevallen).
    Gelukkig is het goed afgelopen. Eet smakelijk straks (de elleboogjes).

  2. Ik ben een keer gevallen (wel meer dan een keer ook) op de racefiets en sindsdien heb ik last van mijn schouder. Gaat nooit meer weg. Het is niet erg. Je hoort alleen twee botjes langs elkaar schuiven. Als ik wil dat mijn man kippenvel krijgt, laat ik ‘m even die botjes horen en dan staan ze hoor, zijn haren 🙂
    Van jou kunnen ze wel wat hebben in Groningen!

  3. Oeps, niet leuk zo’n val. Ik lees dat het gelukkig goed gaat met de pols dankzij jouw bewegen en de goede thuiszorg. Als je morgen gaat fietsen, doe dan svp voorzichtig. Want een tweede keer vallen zal je pols niet leuk vinden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s