Vertrapt

“Het moet niet gekker worden”, dacht de mevrouw gezeten in tramlijn 16 te Amsterdam. 
Toch wel wat zenuwachtig was deze plattelandsdame ’s morgenvroeg op weg gegaan naar een evenement in de big city.
Nogmaals weergalmenden de woorden van haar partner door haar hoofd, “mens, wat heb je daar nu toch te zoeken in die verdoemde stad, ze slaan je er voor een tientje de hersens in”.
Maar ze was vastbesloten haar doel na te streven.
Ze had er hard voor getraind en was erg trots op haar tot nu toe bereikte resultaat.
En vandaag, vandaag wilde ze zich bewijzen dat ze niet de sukkel was waar hij haar altijd voor hield.
Eerst ging zij met de trein naar het centraal station, waarna zij zich vlakbij de ingang, een zitplaats wist te veroveren in de overvolle tram.
Ze klemde haar tas stevig tegen zich aan, want zij had gelezen over de vele tasjes berovingen.
De hare zou zij niet zonder slag of stoot overgeven.
Ze bestudeerde argwanend de jongelui die dicht bij haar in de buurt stonden maar kon daar niets uit opmaken wat haar onbetrouwbaar leek.
Daarna begon zij de schoenen van hen te bekijken en ontdekte daarbij een geval van zinloos geweld.
Vlug ging haar blik weer over de omstanders maar merkte daarbij op dat die niets in de gaten hadden.
Het zweet brak haar uit en ze voelde het in haar nek kriebelen.
“Hoelang”, vroeg zij zich af, “hoelang zou het duren, voordat iemand het slachtoffer zou ontdekken.
Plotseling remde de tram hard af voor een halte en daar stapte veel mensen uit.
Ze keek nogmaals snel om zich heen en besloot daarna onmiddellijk in te grijpen, waar niemand iets om leek te geven maar wat door velen was vertrapt.
Als een barmartige Samaritaan bekommerde zij zich over het slachtoffer en vertroetelde het in haar zachte handen.
Stil lachte zij voor zich uit, “voor een tientje!”

image

Advertenties

30 thoughts on “Vertrapt

  1. Toch een mooie geste van die vrouw dat ze zich zo belangeloos over dat slachtoffer ontfermde.
    En zo zie je maar weer dat de vertrapper uiteindelijk zelf met lege handen staat.
    Heel leuk verhaal Hulk. Ik ga elke donderdag met lijn 1 of 2. Ik ga eens goed opletten 🙂

  2. Ik zou je kostvrouw tóch nog even op het hart drukken nooit geld op te rapen als ze ooit gaat pinnen bij een automaat, het is een beproefde truc om het slachtoffer af te leiden.
    Een prachtvrouw die “slachtoffers niet aan hun lot over laat!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s