Wasmachine

Toen wij nog in de kleine kinderen zaten, moest er flink wat gewassen worden.
Niet alleen de kleren maar ook natuurlijk de kinderen.
En omdat wij eerst een dochter kregen en binnen anderhalf jaar verblijd werden met een tweeling van hetzelfde geslacht, gingen die gelijktijdig in de douche.
De douche was een stalen cabine, waarin je genoeg kabaal kon maken.
Wij woonden destijds in een oud en zeker in de winter, een steenkoud huis.
Ik liet de drie meisjes tegelijkertijd douchen, zat op mijn knieën voor de cabine met het zeil achter mijn rug omgeslagen.
Om de kinderen enigszins warm te houden moesten ze rondjes rennen, zodat ze steeds onder de warme waterstraal terecht kwamen.
Elke keer als er een bij mij langs kwam, roste ik vlug met een washandje over hun lijfjes.
Groot plezier hadden zij daarmee en lieten dat blijken door gejoel en tegen de stalen wanden te bonken, zodat mijn vrouw zei, “ik ben blij dat mijn wasmachine niet zóveel herrie maakt”.
Oké, ik vertel dan maar niks over de centrifuge!

Advertenties

16 thoughts on “Wasmachine

  1. Fantastisch, jij speelde gewoon voor wasmachine! 😉 Heel beeldend geschreven dit..
    Dat afdrogen zal ook wel een heel ritueel geweest zijn, je kon toch die kletsnatte, bibberende meisjes niet laten wachten op elkaar..? Moesten ze nog harder rennen soms, om zichzelf droog te krijgen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s