Sabbatical

Vreemd, ik kan niet meer zo hard fietsen als voorheen. Alle zondagen wanneer we met de groep een rondje rijden, houd ik het tempo op een gegeven moment niet meer bij. Hoe ik ook mijn gloeiende, gloeiende best doe, het lukt me niet meer. Niet zozeer met mijn benen maar meer met mijn hoofd. Nu weet ik best wel, na jaren met een kreukel in mijn kop rondgelopen te hebben, dat de psyche grote invloed kan hebben op lichamelijke prestaties. En als ik dan terugdenk aan alle gebeurtenissen van verleden jaar, zal ik daarover nog voldoende verwerkingstijd in dienen te investeren. Gek he? Altijd geleerd “waar een wil is, is een weg”! Die wil is aanwezig maar de weg onvindbaar! Ben ik hierover eens flink aan het analyseren geweest en de conclusie daarvan is dat het bij mij schort aan concentratievermogen. Ik mis gewoon de concentratie om bijvoorbeeld goed uit de wind in het wiel van mijn voorganger te blijven zitten. En bij heel veel meer dingen, soms hele stomme dingen, mis ik de concentratie om het juiste te doen.

Voorbeeld: Simpel mijn rug niet afgedroogd na het douchen. En weet je dat concentratie gebrek kost bakken met verspilde energie! Daarom neem ik dit jaar een sabbatical op! Heb tenslotte nog wat snipperdagen.

11 thoughts on “Sabbatical

  1. Heel verstandig! Het kan ook komen omdat je de laatste tijd langzamer gefietst hebt. Dat verandert je lange spieren. Neem gewoon de rest van het jaar vrij!
    Lieve groet

  2. Tja, toch mis ik één overweging……. zou het er misschien ook een héél klein ietsiepietsie mee te maken hebben dat ook Hulken gewoon ouder worden en daarmee het tempo een ietsiepietsie zakt….. en dat dáár dan weer je hoofd niet aan wil?

  3. Afgezien van wat mijn voorgangers al schreven….

    Concentratie? Op zich niks mis mee … maar!!!
    Vlak alsjeblieft niet uit wat je de laatste jaren voor de kiezen hebt gekregen. Heel je leven heeft op de kop gestaan en niet zo zachtzinnig ook! Jij zou toch als geen ander moeten weten dat vluchten zinloos is en dat je dat maar een beperkte tijd volhoudt tot het niet meer gaat. De grens van ‘het gaat niet meer’ is er niet eentje die je moet opzoeken, óók dat wéét jij als geen ander!!

    De Engelstaligen hebben een uitspraak en die geef ik je met liefde mee: “live a little”

    En om het bij een paar Nederlandse woorden te houden…. slechts 2 woorden dat voor mensen zoals jij een compleet verhaal in zich herbergt… ‘ overgave’ & ‘ vertrouwen’ !

    Of moet ik je met je eigen woorden om de oren slaan misschien?
    “wat je voedt, groeit!”
    Voed dus dat wat de moeite waard is…. H.G.& L!!

    xxx

  4. Is het niet ook een klein beetje zo dat door wat je allemaal hebt meegemaakt je het gewoon niet meer zo belangrijk vindt? Je hoofd heeft andere prioriteiten en daar valt een natte rug zo te zien niet onder.
    Doe mij ook zo’ n sabbatical;)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s