Mountainbiken

Ferme Hulken, stoere knapen!

Ik had mijn mountainbike meegenomen naar Zeist om daar eens in de omgeving te fietsen. Heemskerkerduin is prachtig mooi maar wat ik hier tegenkwam was bijzonder mooi en heel technisch! Eerst had ik 2x de ‘Austerlitz boswachterij route’ gereden, die met groene pijlen de vlakke route aangaf. Daarna waagde ik mij aan de rood uitgepijlde route, waarvan ik dacht dat het ongeveer hetzelfde zou werken als met skipistes. Dat bleek dus het geval!

http://www.mtb-utrechtseheuvelrug.nl/mtb-routes/landgoed-bornia-zeist/

De snelle en prachtig berijdbare groene route.

Voor mij een verdiend rustmonumentje.

Ja, ja, dat vignet had ik nog niet maar dat komt goed. 👍

Zo een geweldige mooie route, constant op en af. Bocht links en rechts. Remmen, optrekken en schakelen.

En hier donderde de Hulk bij een onverwachte steile afdaling van zijn fiets. De flinke smak ontnam mij de adem, ik vermoedde een gekneusde rib en een bij mij bekende kwetsuur, van een uit de kom geschoten rugwervel. Maar het zieligste vond ik mijn fiets. Die lag daar zo eenzaam.

Ben heel voorzichtig verder gereden en kwam later deze beschadigde bomen tegen. Jawel, de wonden zitten op stuurhoogte!?!?

Toch gigantisch genoten van deze prachtige uitgepijlde parcoursen en kwam Jan Val veilig thuis, alwaar het likken begon!

Oogstdankdag

De (ex) boer in mij, krijgt omstreeks dit jaargetijde heimwee naar het fijne gevoel van klaar zijn met de oogst. De tarwe was al in augustus gedorst. De suikerbieten lagen gerooid op een enorme hoop, vlak langs de weg die met grote vrachtauto’s werden opgehaald om naar de suikerfabriek te worden vervoerd. De uien en de aardappelen, beide met hun speciale geur, lagen op grote hopen in de schuren, klaar om gesorteerd te worden, waarna zij de weg naar de veiling of klant zouden gaan. Dat tevreden gevoel, dat alles met keihard werken opnieuw was gelukt, herken ik nog als de dag van gisteren. En dat daarna de akkers nog geploegd moesten worden en de wintertarwe ingezaaid, doet niets af aan dit gevoel. Het was heerlijk om daar dankbaar voor te zijn!

Uitstap

Sinds Treeske minder frequent blogt, voelde ik mij geroepen een eigen ‘uitstap’ te doen.

10 hectare jailhouse rock in Zaandam. Alwaar de boeven op humane wijze worden verwend.

Wijk Poelenburg te Zaandam, even gecheckt of het er rustig was. Zo te zien wel.

Welke brug is dit?                             Over het binnen IJ. Amsterdam.

Brug over de River Kwai?  Zeeburg. Of verzin zelf die moeilijke naam?

Ik lag hier al vanwege de harde tegenwind voor Pampus.

Vanuit geen hoek goed te fotograferen. Het Muiderslot.

Een brug te ver!                                   Het is die pas aangelegde giga grote spoorbrug over de A1 bij Muiden. 

Weet het niet zeker maar ik dacht dat dit de Weespermop was.

In ieder geval is dit wel de Weesperbrug.

Na de Weesperbrug flink de weg kwijt geraakt. Met harde tegenwind langs de kronkelende Vecht gefietst. Via Nichtevecht, alwaar ik geen nichten zag vechten. De weg gevraagd aan een man in Vreeland, want ik was compleet verdwaald en flink moe. “Waar moet je heen?”, vroeg hij. “Beverwijk”, antwoordde ik bedremmeld. “Dat red je niet voor donker”, sprak hij mij moed in. “Hulken wel”, stelde ik hem gerust. Hij wees mij de weg en wenste me veel sterkte. Had ik nodig.

Eindelijk Amsterdam in beeld met dat hotel en rechts ervan een gedeelte Arena.

Brug over de Amstel.                         Fijne rustpunten zijn dat! 😉

Brug bij Sloten.                                   Waar Treeske als kind vaak op haar moeder wachtte.

Pont Buitenhuizen over het Noordzeekanaal.

5,5 uur gefietst. 117 km. 4300 calorieën. Heb 10 km echt rugwind gehad. Heel veel tegen en zijwind. Prachtige dag gehad en enorm genoten!

Ik vind Treeske haar ‘stapuitjes’ spannender. Zij laat je raden. Ik verklap gewoon meteen alles.

Wild Thing 

Marja’s zwijmelen

Persoonlijk vond ik dit een geweldig dansnummer! Het gaf je regelmatig de tijd om het meisje waarmee je danste diep in de ogen te kijken, terwijl je daarbij je wijsvinger iets tussen je lippen stak en daarbij je hoofd wat scheef hield, op de momenten dat muziek en zang stopte om haar bij voortzetting daarvan WILD te ‘bespringen’!

Tijden veranderen

Jaren geleden luidde er een spreekwoord: Met paarden en boten, ga je naar de kloten.

Die tijd is niet meer, alle jachthavens zijn stikvol, en er staan heel veel paarden in de wei.

Deze foto’s werden woensdag jl bij Boko stabels gemaakt, te West Graftdijk. Vorige zaterdag stonden ze allemaal in één groot weiland. Die meer dan 100 paarden waren een overweldigend mooi gezicht.