Zout

Twintig jaar geleden fietste ik samen met mijn broertje op mijn blauwe Batavus racefietsje rond het IJsselmeer. Het was prachtig weer en net zoals vandaag, bloedverziekend heet. Gestart in Purmerend begonnen wij aan de 280 km lange rit. Via Amsterdam naar de eerste stop in Lelystad. Vervolgens via Urk, Lemmer naar de tweede stop in Makkum. Echter bij Urk aangekomen voelde ik mij ziek, zwak en misselijk en daarom draaiden de goed getrainde benen niet meer fijn rond. In Lemmer een pak vla en cola gekocht en grotendeels naar binnengewerkt. Vervolgens de martelgang naar Makkum, alwaar ik bij aankomst prompt van mijn fiets af flikkerde. Ik werd groen van ellende door een paar man de kroeg in gesleept en zag alleen nog maar zwarte vlekken voor mijn ogen dansen. Plots hoorde ik mijn broertje zeggen, dat ik maar met de bezemwagen verder moest gaan en weg was hij. Daarna ben ik naar de wc gestrompeld en daar de rioolzuiveringsinstallatie van Friesland aan het werk gezet. Toen ik terugkeerde wachtte de mevrouw van de bezemwagen op mij en via een paar vragen te stellen, wist zij wat ik mankeerde, waarna zij een bouillon bestelde aan de bar. Nadat ik de bouillon had  genuttigd, voelde ik mij zienderogen opknappen en sprong weer op de fiets. Op de Afsluitdijk haalde ik 3 man in en gezamenlijk reden wij kop over kop verder. Toen wij net het Robbenoordbos gepasseerd waren, zagen wij rechts van ons een inktzwarte lucht met over de grond een stofrolwolk met grote snelheid op ons afkomen. Net op tijd reden wij een boerenschuur in, door een hoge schuifdeur, die net door de boer werd gesloten. Buiten brak de hel los door de valwinden en ik zag door de ramen de bomen rond de boerderij knappen als luciferhoutjes. Na de onweersklappen en de enorme hoeveelheden regen baanden wij ons een weg over vele omgevallen bomen en afgerukte takken op de route. Uiteindelijk bereikte ik het eindpunt, laadde mijn fiets in de auto en reed naar huis.

Vandaag een leuk fietsritje van 20 km met Treeske gemaakt. Bloedverziekend heet weer! Onderweg werd ik misselijk, kreeg hoofdpijn en hartkloppingen, begon te geeuwen en trapte krachteloos rond. Bij thuiskomst op het toilet zittend, bedacht ik, “zo heb ik mij ooit eerder gevoeld?” Even later strooide ik uit het zoutvaatje wat zout in mijn mond, nam een glas water en voelde mij na 5 minuten weer het Hulkie!

25 thoughts on “Zout

    • En Treeske bood mij nog een softijsje aan onderweg, heb ik vanwege misselijkheid afgeslagen. Maar dat schijnt, hoewel het zoet smaakt, heel veel zout te bevatten.
      En ik kreeg het nu al op een 20 km ritje.

  1. Yep! Mensen vergeten dat ze bij warm weer en inspanning niet alleen vocht nodig hebben maar ook zout. Wat op zich niet verwonderlijk is als je weet hoe zweet smaaktπŸ™‚

    • Met het wielrennen nam ik een bidon zout en een bidon zoet water mee. Zout water is niet te drinken. Dus knaagde ik later op een klein bouillon blokje, dat hielp goed.
      Maar het allerbeste is om je als een kat te gedragen met warm weer. Lekker lui !!!

  2. je hebt ook blikjes frisdrank ( sommige energiedrankjes) waar mineralen in zitten, wel een hele zoektocht wat het beste is, Niet voor altijd maar ideaal voor een krachtsinspanning. Ik dronk altijd 1 blikje op een loopdag van de vierdaagse.Maar zoute drop helpt ookπŸ˜‰

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s