Strandrace

Gisteren even naar het strand van Wijk aan Zee geweest om daar te genieten van het mooie weer en de entourage van de langste strandrace ter wereld. Om 07.00 uur starten er in Hoek van Holland meer dan duizend mountainbik(st)ers om 135 km naar Den Helder te fietsen. Het is jaarlijks gewoon een weergaloos evenement met altijd wisselende omstandigheden, zoals windrichting, windkracht, hard of zacht zand, veel scherpe schelpen die lekke banden veroorzaken, enz. enz. 

De wedstrijd rijders gaan echt loeihard. De winnaar, Ramses Bekkenk, die hem dit jaar voor de 7e keer won, reed met een gemiddelde snelheid van meer dan 43 km/uur. 3.13 uur deed hij over de 135 km.

Ook deden er ploeggenoten van mij mee die ik natuurlijk op zijn aller Hartelijk Hulks aanmoedigde.

Hier rijd er een tegen de duinrij aan, gesupport door zijn dochter die achter hem aan rende.

Sommige vallen in het rulle zand en komen er als zandmannetjes uit te voorschijn. En sommige doen het gezellig met z’n tweeën.

Wij hebben als toeschouwers heel erg genoten. De deelnemers zullen daar gerust weleens anders over gedacht hebben, want de laatste deed er bijna 8 uur over deze monstertocht.

#beachbiken #strandrace #HvHDH 

Advertenties

Verloofd

De laatste weken ging het niet zo goed met de Hulk. Een giga depressie liet mij bijna uit het leven stappen. Waarbij ik nog net de hulpverlening wist in te schakelen, bovendien stond mijn allerliefste met een uur bij mij in huis. Na een paar dagen was ik weer opgeknapt, waarna een plotselinge vervelende verkoudheid opdoemde, die weer even snel verdween, zo hij verscheen. 

Verder is in die periode de balans bij mij omgeslagen, qua gevoel van mijn ex vrouw, naar Treeske. Zodoende heb ik Treeske op niet mis te verstane wijze duidelijk gemaakt, dat ik verder met haar mijn toekomst wil delen. Deze ‘verloving’ vond gisteren plaats. En dat gaan wij tezijnertijd samen met onze kinderen vieren.

Foutje

Even heerlijk genoten van een strandwandeling, waarbij ik mijn hoed maar in de auto liet liggen vanwege de wind. Toen wij richting Noordpier van IJmuiden liepen, zag ik plotsklaps een los geslagen vlieger voorbij komen. Op de terugweg zag ik hem verderop het strand liggen en mijn Hulkenjongenshart bloeide op. Al snel koos hij weer het luchtruim.

Toen ik uitgespeeld was, bond ik hem vast aan strandpaal no.3 

En hij leefde nog lang en gelukkig!

Teruggekomen bij de auto maakte ik een foutje, want ik ging op mijn hoed zitten die ik op de voorstoel had gelegd.

Toen moest mijn hoed naar de uitdeuker.

Zo goed als nieuw!

Uitgeprobeerd

Nou, zo’n nieuwe mountainbike wil je natuurlijk uitproberen. Zaterdagavond min of meer afgesproken, want ik voelde een depressie opkomen. Maar reed alsnog zondagochtend vroeg richting Heemskerkerduin om de fietsgroep te ontmoeten bij de Patatoloog. (Ja daar, waar ik Treeske voor het eerst ontmoette, een jaar geleden) Onderweg het zadel al 2 cm hoger afgesteld, want ik reed er niet echt snel op. Daaraan gekomen werd de fiets bewonderd door de ploeggenoten. Ik kreeg al snel het advies mijn remhandels ook te verstellen en daarna reden wij het duin in. Ik fietste voor geen meter en kon maar een kilometer aanhaken. Daarna alleen doorgeploeterd maar dat gaf mij wel de gelegenheid om de aan de fiets te wennen. Ik kwam amper vooruit door de krachteloze benen vanwege de depressie. Want dat voelt fysiek aan of je een zware griep hebt. Bij alle heuvels heb ik de fiets naar boven moeten duwen, dus die ging ik op den duur vermijden. Toch nog tot 10.30 uur volgehouden. Fiets schoongespoten bij een autowasbox. En thuis de Hulk schoon gewassen onder de douche. Voor de rest van de dag ‘bankzaken’ gedaan.