Koud

Afgelopen zondag een mountainbiketocht gefietst voor het goede doel. Dit jaar was de opbrengst voor de stichting Humanitas, die arme kinderen cadeautjes en vakanties geven. De tocht wordt jaarlijks georganiseerd door de ijsclub Kees Jongert, vernoemd naar de beroemde elfstedenrijder in vroegere jaren. (Zie mijn boek Helletocht?) De 42 km lange uitgepijlde tocht voert over de weg, duingebied, strand en opnieuw over de weg.

Ik stapte mijn bed uit, keek naar buiten en zag dat het regende, dus ik kroop er meteen weer in. Deed een greep naar de telefoon en bekeek de buienradar, die aangaf dat het droog zou worden, dus zat ik wat later toch op de fiets. Door ervaring wijs geworden, voelde ik meteen al dat ik totaal geen vorm had. Maar een Hulk zet altijd door, dus na inschrijving van start gegaan. Samen met mijn fietsmaten die ik al voor de duinen in de verte zag verdwijnen. Ik ben door de duinen naar Wijk aan Zee gefietst en daaraan gekomen, vanwege mijn zere benen, niet de route gevolgd naar de Noordpier, waar je het strand op gaat maar voor strandopgang Heliomare gekozen. Daarna richting strandopgang Bakkum. Ik reed voor geen meter, kwam amper vooruit en ik werd steeds kouder en kouder. Mijn voeten waren al gevoelloos maar allá, voor die arme kinderen had ik natuurlijk veel over. Na verloop van tijd werd ik ingehaald door een mountainbiker die mijn naam scandeerde. “Oh nee hé,” was mijn eerste gedachte, ik had in mijn ellende geen behoefte aan een harder fietsende prater naast me. Toch bleef hij bij mij en lulde de koude oren van mijn kop, dus dat scheelde toch wel iets.

Uiteindelijk kwam ik erg vermoeid en steenkoud bij Bakkum aan, sprong van mijn fiets en begon ernaast te rennen door het mulle zand. Daarna de betonnen opgang omhoog en als ik boven ben aangekomen, ben ik wel wat warmer maar ook helemaal kapot. En die kennis bleef maar op mij wachten waarna wij samen met een koude tegenwind naar Heemskerk zijn gereden. Daar nam hij afscheid en ben ik naar een benzinestation gereden met wasboxen waar ik mijn fiets schoon spoot.

Bij clubhuis aangekomen werd ik als BH-er natuurlijk gefilmd en geïnterviewd. Men wilde weten hoe het kwam dat ik er zo ontzettend vuil uitzag en mijn fiets zo brandschoon. Dat alles gebeurde buiten in de kou en ik vertelde mijn verhaal klappertandend. Daarna naar binnen en een warme chocomel gedronken. Vervolgens kwamen mijn ploegmaten binnen die zich verwonderden over mijn vroege aankomst. Heb ik ze het eerlijk verteld en ben daarna naar huis gefietst en daar een uur onder de douche gestaan om op te warmen. Feit is gewoon, ben je wel in vorm, dan fiets je jezelf gewoon wel warm. Maar aan de andere kant moet het pijn doen voor de arme kindertjes, toch?

19 thoughts on “Koud

  1. Je hebt je van je allergrootste Hulkenhart laten zien en beter kan een mens niet doen en zijn! Je hebt het ‘m toch maar mooi geflikt. Tof dat je gezelschap ook niet opgaf. Een soort reddende engel… Dikke kus ♥

  2. Afgelopen zondag was hier in ons dorp ook zo’n cross door de polder en het bos. Ik zag al die vooral mannen op die vieze fietsen en smerige natte kleding en ik vroeg me af. Wat is de lol om op je vrije dag als je ook gewoon lekker uit kan slapen of met een lekker ontbijtje bij de verwarming wakker kan worden, op zo’n fiets te gaan zitten. Ik was ook wel op de fiets maar nam wel een andere route.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s