IJskoud

Vanmorgen als zeer dappere Hulk op de mountainbike gesprongen, want dat was door omstandigheden alweer anderhalve maand geleden. Dapper? Jazeker omdat ik de eerste keer missprong. Verleerd zeker? Want half december kreeg ik last van depressies, daarna de griep en vervolgens het overlijden van mijn schoonzus. Bovendien zijn Treeske en ik niet uit elkaars armen weg te slaan, dus als ik eens wilde fietsen, sprong Treeske onmiddelijk op de stang. En geloof me, dat is geen doen.

Met gezwinde spoed reed ik naar de start en raakte de groep in de eerste 50 meter al kwijt. Geen probleem, lekker mijn eigen tempo gereden en ik ging zo verschrikkelijk hard dat de konijnen mij huppelend inhaalde. Op een gegeven moment zie ik de bui hangen en rij naar het ‘boetje van Kees’, dat is een vogelgluurhok. Met fiets en Al erin en de regenbui afgewacht. Maar door al dat gespetter voelde ik flinke aandrang en dan begint er in rap tempo een enorme uitkleedpartij, want wat zit dat ding op een verkeerde plek met winterkleding aan. Ik hing hem net op tijd uit het kinderuitkijkgat, alwaar een snaterende Canadese rotgans grote interesse toonde in mijn geval. Meer dan opgelucht kleedde ik mij aan en omdat het niet meer regende wilde ik de deur openmaken dmv de klink naar beneden te duwen, echter de deur ging niet open. Verbijsterend stond ik naar de deur te turen en voelde mij gevangen. Dan maar met Hulkengeweld dacht ik. Maar de deur bleef gesloten! Op een gegeven moment dacht ik, een boswachter heeft misschien dat slot erin gezet en vervolgens probeerde ik de klink omhoog te drukken en meteen zwaaide de deur open. πŸ€”

Daarna nog een poos heerlijk door het bos gecrost totdat het plotseling ijswater begon te regenen. Toen ben ik meteen richting huis gefietst, onderweg denkend aan de echt ademde Jampa regenkleding die veel leden van onze fietsgroep hebben aangeschaft. Ik had daar niet voor gekozen, omdat er geen regenbroek van te koop was. Want ik vind het belangrijker om geen natte benen te krijgen.

Thuisgekomen, eerst Treeske geapt en daarna snel in de douche. Waarna mijn liefje, zo ver weg, zich even liet zien.

Advertenties

26 thoughts on “IJskoud

  1. Nog een geluk dat die rotgans geen honger had, lastig ja, en dan maakt men wΓ©l kattenluikjes, zou toch koud kunstje moeten zijn een” Hulkenplasklep” in het wintergoed te maken;-)
    Trees behelpt zich nu met de wordt van meneer Unox zo te zien;-)

  2. Oh oh wat een benauwde koude toestanden heb je weer meegemaakt! Gelukkig goed afgelopen.. anders had je natuurlijk de pliessie, de brandweer, de ME en de militairen opgetrommeld hΓ¨.. πŸ˜‚πŸ˜‚πŸ˜‚
    En Whatsapp is echt een superuitvinding… ❀

  3. Treeske is veilig aangekomen, een hele geruststelling.
    Ik geloof graag dat het met haar op de stang lastig fietsen is. Zeker als je elkaar steeds wilt zoenen.
    Die rotgans bleek lang zo’n rotgans niet (-:
    Warme groet!

    • Ja, dat soenen (Treeske is een Amsterdamse) die seggen dat so, kan echt op een mtb.
      En die gans schrok toen ie dichterbij kwam. 😜

  4. Nou, dan heb je dus nu weer 6 weken om je conditie op te bouwen zodat je straks de mannen weer in kunt halen πŸ™‚
    Trouwens, fijn dat Treeske zich nog even liet zien, want ja, dat is toch het enige waar je het mee moet doen, en je mountainbike natuurlijk.

  5. Het meeste van je prachtige, beeldende verhaal, zie ik direct voor mijn ogen gebeuren (ook fietser met soms ervaring met winterkleding), zoals een tocht in de kerstvakantie van Emmen naar Groningen tussen metershoge sneeuwwallen… Ik kan het niet meer maar wens je veel succes en plezier, in je eigen tempo!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s