Het mysterie van Zeist

Omdat ik nogal een gevoelig jochie ben, werd ik gisterochtend wakker met heimwee. Ahhhh, zielig! Verstandige Treeske heeft daar alle begrip voor en laat mij dan weer terugkeren naar de kust. (ken je dat liedje?) “Dan zal ik je wielerkleding, die ik gewassen heb even pakken”, riep zij ijverig. Opeens zei ze, “ik mis je koersbroek”. “Geen idee”, bromde ik terwijl ik meer tegen het heimwee buikgevoel vocht. Wat bleek het geval, ik was vrijdag gaan mountainbiken, wat niet helemaal lekker ging vanwege een aanval van een hond, midden in het bos. Wist het loeder van mij af te slaan dmv een flinke tik met mijn fiets. En heb daarna met de daver in het lijf verder gereden. Dan lukt mtb-en niet goed meer, dat moet soepel gaan en niet met een verkrampt lijf. Thuisgekomen had ik mijn bovenkleding laten luchten aan de waslijn en mijn ondergoed in de waszak gedaan. Toen ik ’s avonds de kleding binnen wilde halen goot het van de lucht en heb ik het laten hangen tot de volgende morgen maar door de windstoten lagen ze toen verspreid door de tuin.Treeske ze daarna gewassen en mistte plots mijn koersbroek bij het opvouwen. Tijdens het ontbijt probeerden wij er samen achter te komen waar de broek gebleven was. Ik had de tuin nogmaals doorzocht en zelfs op het schuurdak gekeken. Op een gegeven moment viel het kwartje, ik had hem in mijn waszak gedaan die ik altijd mee naar huis neem. Treeske had die broek helemaal niet gewassen, hi hi! Zo werd het mysterie van Zeist simpel opgelost. En ook mijn heimwee. Heerlijk!

Advertenties

22 thoughts on “Het mysterie van Zeist

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s