Zeeteefje

Vanmorgen heel vroeg opgestaan, omdat ik met buikpijn wakker werd. Eerst een toilet bezoek gedaan, waarna de pijn verergde. Nogmaals naar het toilet omdat het voelde of er een wind (orkaankracht categorie 5 bij Hulken) vastzat. Daarna wist ik niet waar ik het zoeken moest van de pijn. Dus de gehele slaapkamer doorzocht, in de nachtkastjes gekeken en zelfs onder het bed. Toen ik plots aan het overgeven was van de pijn, de dokter gebeld, tevens de politie, de brandweer, ziekenauto’s, ME en militairen. Gelûcklïcker wijze kon ik terecht bij de HAP. (HuisArtsPost) Die constateerde dat ik bloed in mijn urine had en na enig timmer- en drukwerk op mijn buik, welzeker last had van een niersteenaanval. Persoonlijk houd ik er niet van om aangevallen te worden maar omreden de pijn te verminderen, stak de lieftallige dokteres mij een spuit met Diclofenac in mijn poot. Gloeiende, gloeiende! Ik kreeg ook een recept mee met pillen daarvan en mocht daarbij ook nog Paracetamol gebruiken. En toen zei ze nog iets opmerkelijks, ik moest de komende tijd door een zeeteefje plassen. Die dient als keienvanger!

Snapt u het?

Advertenties

Afgezien

Vandaag had ik mij vet verslapen, daarom kon ik niet gaan waar ik elke woensdag naar uitkijk, namelijk mijn kerkbezoek. Spijtig! Thuis maar even een rozenkrans gebeden. Toen wilde ik gaan trainen op het Zeister/Austerlitz mountainbike parcours. In de winter rijd ik niet vaak op de racefiets vanwege weersomstandigheden of gepekelde wegen. En dan is MTB-en een geweldig alternatief. Het was de tweede training die ik deed en ik had er reuze zin in. Er was weer een nieuw aangelegde lus aan het parcours toegevoegd en mijn idee was om eens het totale parcours te gaan rijden.

Ja, die buik moet eraf! 😉 Heerlijk gefietst! Ik ga op mijn leeftijd niet zo snel en haal daarom enkel nog personen in die stilstaan. 😜 Af en toe is het parcours erg technisch, zodat ik algauw sporen van een flinke crash tegenkwam.

Zelfs de jonge boompjes zijn hierbij ontvelt. Keer op keer kom je steeds voor verrassende situaties te staan en wanneer je daarbij te snel gaat, kom je in problemen. Enne…… ik ga nooit te snel!

Bijvoorbeeld deze ‘wielerbaan’ kombocht neem ik beneden langs maar zie heel veel bandensporen bovenin. Na lus 1 en 2 gereden te hebben begin ik aan lus 3. Kreeg onderweg daarbij een enorme hongerklop (kan zelfs ook nog met zo’n buik) waarna ik zonder deze lus afgemaakt te hebben met een slakkengang naar huis ben gereden. Niet verder vertellen maar bij ons in de douche staat een plastic bankje, zodat ik zittend kon douchen. ‘Heerlijk’ afgezien vandaag!

Hilarisch

Gisteravond eindelijk weer eens tv gezien zoals dat in mijn optiek behoort te zijn. Het programma duurde een half uurtje maar ik beleefde er voor een hele week plezier van. Bij omroep MAX op NPO 1 kwam de serie die gaat over het leven in een bejaardenhuis geheten, HET DAGBOEK VAN HENDRIK GROEN. Hier zitten zoveel hilarische momenten in, dat je het ook twee keer achtereen kan kijken. Het wordt op maandagavond om 22.30 uitgezonden.

Kikkerproef

Ik ben een beetje verward op dit moment. Vanmorgen eens naar de huisarts geweest met de klacht dat mijn buik steeds dikker groeit. Wel, ik lag er al vlug op de onderzoekstafel. Na afloop van het onderzoek had hij niets kunnen vinden. Voor verder onderzoek had hij bloed en urine nodig. “Urine”, vroeg ik ten overvloed? “Ja, voor een kikkerproef, daar kun je namelijk ook een dikke buik van krijgen”, mompelde hij terwijl hij op zijn toetsenbord typte. Beetje verbaasd liep ik de deur uit omdat ik echt niet wist wat een kikkerproef inhield. Ik verwarde het namelijk met de Coopertest. Morgen moet ik terugkomen en ik zal mijn gympies aantrekken.