Indrukwekkende dag

Vandaag een indrukwekkende dag meegemaakt. Bij mijn wekelijkse kerkbezoek op woensdag, stond mijn kaars dankoffer op een sokkel klaar in de zijkapel van de St. Joseph kerk.

Deze ga ik branden in de Mariamaand mei, als dank voor mijn genezing.

Vervolgens gingen we naar Delft om de weblogqueen te ontmoeten.

In deze kerk werd ik door hare majesteit tot ridder geslagen. Haar achternaam is namelijk de Zwijger (familie van Willem, ja?) Zodoende sleepte ik nu officieel de titel Sir Hulk in de wacht, die mij al in een eerder stadium onofficieel door vrouwe Kakelbont werd toebedeeld. Dat moest gevierd worden, dus togen wij naar de Wallen, alwaar ik mij als een wildebras heb gedragen.

Na afscheid van de weblogqueen, wat overigens een ontzettend leuk en lekker ding is, tuften wij verder door den lande. Wij gingen bij bekenden langs, die zulke mooie verhalen vertelden, die ik niet zomaar zal vergeten. Zij is afkomstig uit Indonesië en nodigde ons uit voor het avondeten. Genoten van een smakelijke nasischotel en supergezellige verhalen, deed de tijd gewoon te snel voorbij gaan. Dit alles was voor ons dus een zeer indrukwekkende dag. Meer hierover bij Rietepietz en Treeske. Maar die meiden zijn nu nog teveel afgemat, dus bloggen er wat later over. 😉

Advertenties

Prijs

Vandaag naar een benefietmiddag geweest in de Joseph kerk van Zeist. Er dienen daar behoorlijk veel dingen te worden opgeknapt en daar is veel geld voor nodig. Het werd een hele happening met diverse optredens van koren en artiesten. Als eerste ons eigen kerkkoor, die een ontroerend mooi ‘Panis Angelicus’ zongen.

Tussen de optredens door een wat rommelig aandoende loterij trekking. Het bleek voor velen moeilijk, de bijbehorende winnende lotnummers te vinden, zodus hilarische taferelen. Daarna een koor dat enkel uit dames bestond, ook alweer met een bijzonder mooi nummer.

Vervolgens trad Tineke Schouten op en ook haar 92 jaar jonge moeder zat in de kerk.

Toen een shantykoor die zeemansliederen ten gehore brachten. Daarna vervolgde de loterij, waar mijn ingebrachte boeken van ‘De man met het masker’ werden verloot. Er trad vervolgens een zangeres op, Melissa Zijsling geheten, die met de voicekids had meegedaan. Zij zong ‘Let it be’, ‘Halleluja’ en tezamen met een jongen een lied acapella. Nou, dat had echt de wauwfactor!

Er konden hapjes en drankjes afgehaald worden en vele vrijwilligers staken een handje toe. Helaas kon ik dit keer niet meehelpen, want ik had mijn handen vol aan mijn gewonnen prijs en een biertje.

Hiermee kun je allerlei artikelen schoonmaken die ik niet bezit, zoals sieraden, kammen, brillen, gebitten e.d. Maar ik ben er hartstikke blij mee, want ik win nooit iets en nu had ik prijs!

GEWERKT

Mensen, ik heb na 18 jaar weer eens echt gewerkt. Het was grotendeels lichamelijk werk en zo af en toe moest ik er zelfs bij nadenken. What’s happend?

Treeske werkt bij een vrijwilligers organisatie van de Pyramide van Austerlitz, die gisteravond een lichtjeswandeling organiseerde. Zie Treeske haar log? https://wp.me/p5yTLB-3n1 Zij vroeg mij of ik zin had om mee te gaan waarop ik spontaan, “ja”, kon antwoorden. Alleen dat al was voor mij een openbaring.

Om 13.30 begonnen met de werkzaamheden, die nodig waren om het spektakel in werking te zetten, tezamen met 30 vrijwilligers. Tenten opbouwen, catering in orde brengen, stroomvoorzieningen aanleggen, vuurkorven klaarzetten en de soeppan in orde maken, enz, enz.

Elektraleiding ingraven.

Catering voor warme dranken.

Tenten opzetten, waarbij de historie vertellers later bij gingen staan.

Prachtig uniek bouwwerk, ooit in 30 dagen gebouwd door het Franse leger destijds.

Tussendoor even bijtanken.

Op weg via de slingerende lantaarnroute door het bos.

Treeske begeleidde een ‘Franse soldaat’.

Vlakbij de Pyramide tijdens invallende duisternis.

Avondfoto.

Lantaarn route in het donker.

De soeppan, niet voor consumptie geschikt maar wel voor prachtige verhalen, aan de bijna 400 bezoekers.

Na 18 jaar had ik eindelijk DE ENERGIE, dankzij de CBD-olie, om 9 uur achter elkaar te werken. Super ontspannend was het, om mijzelf gewoon weer eens heerlijk lichamelijk moe te voelen.

AfvalJan

Om op het vorige blog voort te borduren, blijf ik nog even bij het afval. Ik ging vanmorgen op de weegschaal staan en schrok van het feit dat ik 3 kilo ben afgevallen, zonder dat ik mijn eetgewoonten heb gewijzigd. Ten tweede maal schoot de gedachte deze maand door mijn hoofd, “HET ZAL TOCH NIET?”

Nou, ik ben er haast welzeker van: CBD-olie! Ik was al vrolijk met mijn nieuwe leven maar het word nu steeds leuker. Er komt nu ook nog ‘gewichtsbevrijding’ bij. Tel daarbij op, als ik straks met de chemische medicatie, die ik nu langzaam aan het afbouwen ben, ivm enorme trillingen in mijn gehele lijf, gestopt ben. Ik kwam daar destijds zo’n 12/15 kilo van aan. Dan heb ik straks niet alleen een gezonde geest maar ook een gezond lichaam.

Ik mis duidelijk de vreetbuien die ik kreeg, als er zich een depressie (die ik nu niet meer ervaar) aandiende. De depressie zoog alle energie uit mijn lijf, of eigenlijk mijn geest, die ik dan als een hongerklop ervaarde. Een pak gevulde koeken, liefst met 8 stuks erin, verslond ik probleemloos na mijn warme avondmaaltijd. Ook roze koeken, speculaas brokken en zakken Engelse drop, werden door mij in no-time weggewerkt. En nu mensen, heeft afvalJan dat allemaal niet meer nodig.

Ik ben dankzij de CBD-olie ontsnapt uit de hel van het bipolaire leven. En het brengt mij nu alleen maar alle goeds!

BakkenJan

Sinds het huisafval hier gescheiden wordt opgehaald, heb ik werk in overvloed. Voorheen ging alles hierin en vervolgens in de grijze kliko. Nu is dat enkel voor het zogeheten restafval.

Het glaswerk en de batterijen scheidden wij al veel eerder.

Nu ligt het allemaal anders en ik heb mijzelf daarom de zeer moderne naam, BakkenJan toebedeeld. In totaal, buiten de prullenbakken om, staan hier nu 5 verschillende afvalbakken. De gemeentereiniging zou er trots op zijn.

De kleine grijze bak dient voor de stank afdeling, b.v. visafval, chinees verpakkingen, snackbar verpakkingen, enz. De oranje bak is voor plastic en zuivel verpakkingen. De blauwe voor papier en de groene voor gft-afval.

Om de restafval plus de inhoud van de grijze minibak te dumpen, loopt BakkenJan naar een 300 meter verderop gelegen ondergrondse container die ik met mijn speciale pas kan openen. De andere bakken dien ik beurtelings, volgens een moeilijk te begrijpen schema, op steeds andere dagen ’s avonds op de stoep zetten.

Nu een hot item! Hoe mikt BakkenJan het verschillende afval in de juiste bakken tijdens de pikdonkere dagen voor en na kerst? Tatarataaaa, daar wist Treeske een oplossing voor. Zij bestelde bij Wish, voor slechts € 2 bij ons thuis aangeleverd, een superleuke camouflage muts, met…….

Ik voel me nu net een beetje, Lampje, van Willie Wortel.