Test

Oké, op dit moment zijn de weersomstandigheden hetzelfde als toen ik de 175 km lange Helletocht schaatste.

Nu stel ik voor, dat u buiten even als test, in een polder een uurtje gaat wandelen tegen de wind in. Dan kunt u eens ervaren, hoe verschrikkelijk koud het was tijdens die 12 uur durende tocht, die ik toch nog uitreed. Waarom wandelen? Nou, ik ga u eerlijk bekennen dat ik als redelijk getrainde schaatser tegen die storm in, ook niet harder reed dan het wandeltempo van 4 km/uur. Met de wind in de rug reed ik natuurlijk veel sneller.

Bij windkracht 7/8 en een temperatuur van min 7 is het echt loeikoud. Tel daarbij op dat ik daarbij mijn muts constant moest vasthouden anders woei hij af. Ook dat was dodelijk vermoeiend. De enorme kou, de storm die over de open ijsvlaktes raasde, de flinke afstand, de rampzalige ijscondities door opgewaaid zand en stuk gevaren delen waar ik over schotsen schaatste, de klim en kluunpartijen om windwakken te ontwijken, de hongerkloppen, de zware valpartijen, waarbij halverwege de tocht een rugwervel verschoof, wat zeer pijnlijk was en de op het einde van de tocht, de enorme oververmoeidheid waardoor ik niet meer op mijn benen kon blijven staan dus keer op keer viel, waren te extreem om over een gezellige schaatstocht te praten. Vandaar dat ik er maar een boek over schreef. 😊

Nou, veel plezier gewenst op uw ijskoude wandeling. Alhoewel ik u aanraad lekker binnenshuis te blijven. Je hoeft natuurlijk geen 624 gekken te volgen, die de tocht aanvingen. 😉

Advertenties

29 thoughts on “Test

  1. Kwam bij toeval tijdens het internetten uit op je boek de Helletocht. Ook ik heb deze tocht als 22 jarige dorpsgenoot van je mogen schaatsen. Heb je boek ondertussen in een stuk uitgelezen. Het was op de zaterdag ervoor dat ik samen met mijn broer de West Friesland tocht ging schaatsen van wel 75 km. Zoveel had ik nog nooit geschaatst. Na de inschrijving in de Veronica bar in Oterleek gingen we van start. Bij de Rijd in Nieuwe Niedorp stond toen een bord op het ijs waarop stond maandag Noord West Nederland tocht 175 km. Tja en dat gaat dan in je hoofd zitten. Aangezien de 75 km zonder al te grote problemen was verreden op een zandstuk ergens bij Aartswoud na dan besloten we om maandag mee te doen met de Noord West Nederland tocht.
    Op mijn werk wilde een collega ook wel mee.

    Op maandag stond er wel erg veel wind. Woonde destijds nog in mijn ouderlijk huis aan de rijksstraatweg. Je kon de wind rond het huis horen blazen. Na enig telefonisch overleg besloot mijn broer vanwege de wind af te zien van de tocht ( iets waar hij later spijt van kreeg ). Zodoende ging ik samen met mijn collega. Ook wij starten in Jisp. Het ijs op het noord hollands kanaal was stuk gevaren. Voorzichtig langs het kantje schaatsend naar Oost Graftdijk. Hoewel wij geen super goede schaatstechniek hadden ( ik schaatste alleen als er natuurijs lag ) kwamen we redelijk vooruit. Waren beide wel in goede conditie en een beetje afzien hoort er bij. Je hebt elkaar met deze wind gewoon nodig. We wisselde goed af .Bij Aartswoud weer dat zandstuk. Ik had een andere trucje hiervoor. Zo veel mogelijk achter op je schaats proberen te staan. Zodat de ijzers weinig contact hebben met het ijs. Had als voordeel dat als het ijs nog stroever werd je niet meteen op je snuvert ging.

    Het lastigst kreeg ik het op het laatst ( wat je ook al in je boek schreef ) op weg naar Neck.
    Pal tegen de oosten wind in. Van schaatsen had het niet veel meer van doen. De vermoeidheid sloeg toe en halverwege moest ik nog even in het weiland gaan zitten. Even uitgerust en nog wat gegeten. Vanaf Neck heb je lekker de wind in de rug wel uitkijken dat je de kluunplaats naar Jisp niet voorbij schaatst. Ik geloof dat we rond 4 uur weer terug waren.
    Nog dezelfde middag belde mijn broer. Die was razend benieuwd hoe de tocht was verlopen,

    De zaterdag daarop werd voor het eerst de Noord Holland gereden van 200km. Deze heb ik toen samen met mijn broer geschaatst. Gelukkig met een stuk minder wind maar met andere problemen. In de middag begon het toen te sneeuwen waardoor ik een ijzer krom reed toen ik in een scheur reed. Toen nog ca, 50 km met een kromme schaats gereden ( wen je ook weer aan ).
    Toen had ik wel even genoeg van het schaatsen 450 km in acht dagen.

    Jaar daarop in 1987 ook weer de Noord Holland tocht geschaatst.
    En ook de laatste editie in 1997. Toen met vier broers van mij.

    Zo zwaar als je jij het hebt gehad na het lezen van je boek had ik het niet. Of zal het door de tijd komen dat ik het ben vergeten? Had gelukkig wel een goede muts op en mijn beschermers van mijn schaatsen mee.

    mvg Frans Glorie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s