Schaatskriebels

Vele kregen schaatskriebels bij de afgelopen winterperiode. Zo erg, dat er behoorlijk veel waaghalzen door het ijs zakten. Veel slimmere schaats liefhebbers, pakten lekker bij de kachel zittend, mijn boek Helletocht erbij. Zo ook een dorpsgenoot van mij, die ook de tocht destijds reed. Hij schaarde zich dus bij het illustere rijtje van ‘de helden van 86’. Lees hieronder zijn verslag?

Kwam bij toeval tijdens het internetten uit op je boek de Helletocht. Ook ik heb deze tocht als 22 jarige dorpsgenoot van je mogen schaatsen. Heb je boek ondertussen in een stuk uitgelezen. Het was op de zaterdag ervoor dat ik samen met mijn broer de West Friesland tocht ging schaatsen van wel 75 km. Zoveel had ik nog nooit geschaatst. Na de inschrijving in de Veronica bar in Oterleek gingen we van start. Bij de Rijd in Nieuwe Niedorp stond toen een bord op het ijs waarop stond, maandag Noord West Nederland tocht 175 km. Tja en dat gaat dan in je hoofd zitten. Aangezien de 75 km zonder al te grote problemen was verreden op een zandstuk ergens bij Aartswoud na dan besloten we om maandag mee te doen met de Noord West Nederland tocht.
Op mijn werk wilde een collega ook wel mee.

Op maandag stond er wel erg veel wind. Woonde destijds nog in mijn ouderlijk huis aan de rijksstraatweg. Je kon de wind rond het huis horen blazen. Na enig telefonisch overleg besloot mijn broer vanwege de wind af te zien van de tocht ( iets waar hij later spijt van kreeg ). Zodoende ging ik samen met mijn collega. Ook wij starten in Jisp. Het ijs op het Noord Hollands kanaal was stuk gevaren. Voorzichtig langs het kantje schaatsend naar Oost Graftdijk. Hoewel wij geen super goede schaatstechniek hadden ( ik schaatste alleen als er natuurijs lag ) kwamen we redelijk vooruit. Waren beide wel in goede conditie en een beetje afzien hoort erbij. Je hebt elkaar met deze wind gewoon nodig. We wisselde goed af. Bij Aartswoud weer dat zandstuk. Ik had een andere trucje hiervoor. Zo veel mogelijk achter op je schaats proberen te staan. Zodat de ijzers weinig contact hebben met het ijs. Had als voordeel dat als het ijs nog stroever werd, je niet meteen op je snuffert ging.

Het lastigst kreeg ik het op het laatst ( wat je ook al in je boek schreef ) op weg naar Neck.
Pal tegen de oosten wind in. Van schaatsen had het niet veel meer van doen. De vermoeidheid sloeg toe en halverwege moest ik nog even in het weiland gaan zitten. Even uitgerust en nog wat gegeten. Vanaf Neck heb je lekker de wind in de rug wel uitkijken dat je de kluunplaats naar Jisp niet voorbij schaatst. Ik geloof dat we rond 4 uur weer terug waren.
Nog dezelfde middag belde mijn broer. Die was razend benieuwd hoe de tocht was verlopen,

De zaterdag daarop werd voor het eerst de Noord Holland gereden van 200km. Deze heb ik toen samen met mijn broer geschaatst. Gelukkig met een stuk minder wind maar met andere problemen. In de middag begon het toen te sneeuwen waardoor ik een ijzer krom reed toen ik in een scheur reed. Toen nog ca, 50 km met een kromme schaats gereden ( wen je ook weer aan ).
Toen had ik wel even genoeg van het schaatsen, 450 km in acht dagen.

Het jaar daarop in 1987 ook weer de Noord Holland tocht geschaatst.
En ook de laatste editie in 1997. Toen met vier broers van mij.

Zo zwaar als jij het hebt gehad na het lezen van je boek had ik het niet. Of zal het door de tijd komen dat ik het ben vergeten? Had gelukkig wel een goede muts op en mijn beschermers van mijn schaatsen mee.

mvg Frans Glorie.

Advertenties

20 thoughts on “Schaatskriebels

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s