Noorse les

Vandaag een korte rit gereden, met nogmaals stralend weer, vanuit Noresund naar Vettre, een voorstadje van Oslo.

Hotelcomplex Noresund.

Sinkhole de zoveelste.

Hooguit 2 uur gereden en veel te vroeg in het hotel aangekomen. Zodoende in de lobby met twee andere stellen, die de reis ook maken, geanimeerde gesprekken gevoerd.

Uitzicht hotelkamer.

Dat is niet wat we gewend zijn en dat betekent ook dat de rondreis in Noorwegen er bijna opzit. Morgen nog Oslo bezichtigen.

Omdat ik toch wel een beetje verliefd ben geworden op dit land, ben ik een cursus Noors begonnen. Misschien dat ik die Noren, mocht ik er ooit gaan wonen, enige beleefdheidsvormen kan aanleren. Want wat is dat een onsociaal en stug volk. De enige beleefdheid en gezelligheid die wij hier beleefden, kwamen van de buitenlandse werknemers. Die zijn hier met velen, omdat de Noren niet meer al het werk willen doen bijvoorbeeld in de horeca.

Ik moet dus, na al die tijd die wij hier doorbrachten, de eerste Noor nog horen zeggen, “tak”. Dat betekent, ‘dank’. Laten we het dan maar niet hebben over, ‘hartelijk dank’, wat ‘boom tak’ betekent, want dat zul je nooit horen uit de mond van een Noor.

Toch ga ik er nog eens goed over nadenken om de cursus Noors te volbrengen. De vele Noorse woorden die wij hier onderweg lazen, zijn zo seksistisch, dat ik mij daar, als rechtschapen Hollander, dik voor zou schamen.

Advertenties

Al in Ål

De cliffhanger van gisteren wil ik jullie niet onthouden. Wij kwamen vandaag langs het stadje Ål.

Kommune betekent gemeente.

Ooit vertrok hier in een ver verleden een viking om met een drakenboot een lange reis naar Nederland te maken. Ipv te plunderen schaakte hij er een Hollandse schone en stichtte een gezin, waar ik een verre nakomeling van ben. Toen men hem vroeg waar hij vandaan kwam, zei hij, “ut Ål”. Zodoende kreeg hij als zovele mensen toentertijd de naam van de plaats waar hij vandaan kwam.

Het was voor mij een bijzondere gebeurtenis tijdens deze prachtige reis. OverAl kwam ik mijn naam hier tegen, terwijl niemand hier zo heet. Ik zag bijvoorbeeld op een busje, Ål montage staan.

Deze Neurinnen hadden de dag van hun leven toen ik mijn legitimatie bewijs aan hen liet zien. Die hebben thuis iets te vertellen.

Het deed mij veel toen ik bedacht dat mijn voorvader hier ook ooit naar deze bergen had gekeken, die ik nu ook zag in het prachtige dal van Ål. En dat hij hier met zijn kleine bijltje hout had gehakt.

Ik heb even gebeden voor hem en mijzelf bij de gesloten kerk van Ål.

Dag………..øpa!

Wauw, wauw, wauw!

Meer kan ik over het vervolg van de weergaloos mooie reis niet vertellen.

Constant prachtige uitzichten die na iedere bocht veranderen.

Het is ongelofelijk dat er in die trollentunnels rotondes gemaakt zijn.

Hoogste waterval van Noorwegen. Ivm hoogtevrees durfde ik niet over de rand te kijken.

Treesje durfde dat wel.

Daarna sneeuw.

Heel veel sneeuw…….

Oppertrol gespot op 1300 meter.

Langs de weg veel vuile sneeuw, verder van de weg is de sneeuw schoon. Kun je nagaan wat we vervuilen met onze auto’s.

Heel veel beren gezien waar we maar snel voorbij reden.

Treesje liet daarbij wel haar sporen na.

Die kwamen we overal tegen in Noorwegen. De Neuren houden van ‘rubberen’!

De lobby van ons huidige hotel met 1900 bedden, terwijl wij er aan 2 genoeg hebben.

Lol na een lange reis.

Kippenvel momenten

Die waren er veel te veel vandaag, vandaar dat ik lange tijd een vest heb gedragen, wat uiteindelijk ook niet hielp. Het is teveel om in een log te verwerken, dus denk ik dat ik er een stuk of 10 maak om jullie flink te gaan spammen. 😜

Het begint met de eerste nacht in ons prachtige hotel in Norheimsund. Zeer slecht geslapen toen, omdat het bloedheet was in de kamer. We hebben meerdere keren geprobeerd om de kamer thermostaat lager te zetten maar het bleef er 26 graden. 🤔 De oplossing vond ik gelukkig ’s avonds. De Neuren (Noren) hadden een tweede thermostaat verstopt onder de wastafel. Die stond op 45 graden en die heb ik teruggezet naar 18 graden.

Zodoende stonden wij vanmorgen fris op, om de allermooiste rit in Noorwegen te maken. Vanwege een Veg Stengt (weg afgesloten) moesten we omrijden over een verschrikkelijk smal weggetje.

Ook nog een deel daar opgebroken. Je kon er enkel op bepaalde plekken iemand laten passeren. Hier dus niet.

Wat enorm helpt in die situaties is het navigatie systeem. Je ziet namelijk van tevoren welke bochten eraan komen.

En er waren gelukkig uitwijkplaatsen.

Echt van die omweg genoten!

En kijk uit voor sinkholes!

Relax dag

Vandaag een beetje een rustdag ingelast. Vanmorgen langdurig ontbeten, dat kwam omdat ik niet kon kiezen tussen de yochurt en de vanille yochurt. Uiteindelijk op het terras aan het fjord verder uitgeslapen.

Met een magnifiek uitzicht.

Nadat ik was uitgeslapen zijn we naar de Steinsdalsfossen waterval gewandeld.

Daar nog een trol een ijsje gevoerd.

Een fiets huren kost een vermogen in Noorwegen. Trek een nul van het bedrag af en je hebt de prijs in euro’s.

Op de terugweg kreeg Treesje een pijnlijke knie en kon niet verder lopen. Zodoende heb ik haar bij een tankstation gedumpt met de mededeling dat zij zich niet moest laten schaken door een Nøør of een neuroot. Toen ben ik naar het hotel gelopen om haar met de auto op te halen. Verder weer heerlijk aan het fjord op het terras vertoefd. En vanavond een overheerlijke pizza gegeten in een gezellig restaurant.

Treesje treft maatregelen voor een zeer spannende dag morgen. We gaan over zeer smalle bochtige wegen tussen fjorden en rotswanden naar een gebied met beren, wolven en elanden. En voor mij de allergrootste verrassing van deze reis. Als we het overleven horen jullie morgen meer.

Het spoor bijster

Wat een schitterend mooie rit hebben wij vandaag gereden. Je vergaapt je constant aan bijzondere voorstellingen. Het lijkt net een droom die realiteit is. En vandaag waren we het spoor simpelweg bijster.

Ontbijt op de 21e hotel verdieping

Mini rotonde

We gingen de boot in. Dure overtocht. Waarbij ‘Treeske altijd positief’ dan zegt, “maar we sparen wel mooi de benzine uit!”

Ingang trollen hol

In het trollen hol

Berg in aanbouw. Jullie wilden me niet geloven hé, toen ik gisteren vertelde dat die Noren zelf die bergen bouwen.

Bouw foutje! Afgevallen rotsblokken van de berg.

Soms vind je wat, soms laat je wat.

Hulk bij waterval

Waterval

Treesje wil altijd weten waar ze is, dus leest ze graag kaart.

Treesje is het spoor bijster

Treesje in totale paniek

Fjord view

Je ziet zoveel onderweg, dat ik ontdekte plots hoog in de bergen een gletsjer. En Treeske ontdekte tegelijkertijd dat ik op de verkeerde weghelft reed. Pffff!

Fjord view vanuit een super mooie hotelkamer.

Twan in Stavanger (voor Ferrara)

Twan is met ons meegevlogen en zit op ons hotel terras.

Fjordenroute

Toen we in het grote hotel in Stavanger aankwamen na een vermoeiende reis, schrok ik wel even. Een bijzonder kleine kamer met hier en daar een kauwgomvlek op de vloer.

Na ons te hebben geïnstalleerd met onze enorme berg bagage, bemerkte ik al vlug een koude tochtstroom door de kamer. Ik dacht eerst aan een airco maar het bleek een niet uit te schakelen verse lucht blaas systeem te zijn. In Nederland hebben we de afzuigsystemen daarvoor, de Noren doen dat andersom??? Stervenskoud werden we en aangezien ik absoluut niet tegen tocht kan, vreesde ik voor een verkoudenis. Receptie gebeld en er kwam iemand die de verwarming voor ons aanzette en ons vertelde dat het blaassysteem niet kon worden uitgeschakeld.

Dolgelukkig vanwege het feit dat ik Hulk ben, verzon ik een oplossing. Ik propte een grote handdoek vast tussen het plafond en het rooster waardoor het onmiddellijk tochtvrij werd in de kamer.

Treeske begon meteen met een vreugdedansje omdat ik geen Fatima meer hoefde te spelen en zij zich door de dans weer kon opwarmen.

Vandaag vertrekken we na een zeer uitgebreid ontbijt, ik heb nog nooit zo’n uitgebreid ontbijtbuffet gezien, dat plaatsvindt op de allerhoogste verdieping, naar Norheimsund. We rijden het eerste deel, voor de meeschrijvers, over de E39 en vervolgens E134 via Odda naar ons hotel met fjord uitzicht, beloven ze ons. Maps verteld ons een 5 uur durende reis, die ons geweldig mooi lijkt. Ons kennende zijn we zeker 7 uur onderweg. 2 uur extra genieten. 😉