Het spoor bijster

Wat een schitterend mooie rit hebben wij vandaag gereden. Je vergaapt je constant aan bijzondere voorstellingen. Het lijkt net een droom die realiteit is. En vandaag waren we het spoor simpelweg bijster.

Ontbijt op de 21e hotel verdieping

Mini rotonde

We gingen de boot in. Dure overtocht. Waarbij ‘Treeske altijd positief’ dan zegt, “maar we sparen wel mooi de benzine uit!”

Ingang trollen hol

In het trollen hol

Berg in aanbouw. Jullie wilden me niet geloven hé, toen ik gisteren vertelde dat die Noren zelf die bergen bouwen.

Bouw foutje! Afgevallen rotsblokken van de berg.

Soms vind je wat, soms laat je wat.

Hulk bij waterval

Waterval

Treesje wil altijd weten waar ze is, dus leest ze graag kaart.

Treesje is het spoor bijster

Treesje in totale paniek

Fjord view

Je ziet zoveel onderweg, dat ik ontdekte plots hoog in de bergen een gletsjer. En Treeske ontdekte tegelijkertijd dat ik op de verkeerde weghelft reed. Pffff!

Fjord view vanuit een super mooie hotelkamer.

Twan in Stavanger (voor Ferrara)

Twan is met ons meegevlogen en zit op ons hotel terras.

Fjordenroute

Toen we in het grote hotel in Stavanger aankwamen na een vermoeiende reis, schrok ik wel even. Een bijzonder kleine kamer met hier en daar een kauwgomvlek op de vloer.

Na ons te hebben geïnstalleerd met onze enorme berg bagage, bemerkte ik al vlug een koude tochtstroom door de kamer. Ik dacht eerst aan een airco maar het bleek een niet uit te schakelen verse lucht blaas systeem te zijn. In Nederland hebben we de afzuigsystemen daarvoor, de Noren doen dat andersom??? Stervenskoud werden we en aangezien ik absoluut niet tegen tocht kan, vreesde ik voor een verkoudenis. Receptie gebeld en er kwam iemand die de verwarming voor ons aanzette en ons vertelde dat het blaassysteem niet kon worden uitgeschakeld.

Dolgelukkig vanwege het feit dat ik Hulk ben, verzon ik een oplossing. Ik propte een grote handdoek vast tussen het plafond en het rooster waardoor het onmiddellijk tochtvrij werd in de kamer.

Treeske begon meteen met een vreugdedansje omdat ik geen Fatima meer hoefde te spelen en zij zich door de dans weer kon opwarmen.

Vandaag vertrekken we na een zeer uitgebreid ontbijt, ik heb nog nooit zo’n uitgebreid ontbijtbuffet gezien, dat plaatsvindt op de allerhoogste verdieping, naar Norheimsund. We rijden het eerste deel, voor de meeschrijvers, over de E39 en vervolgens E134 via Odda naar ons hotel met fjord uitzicht, beloven ze ons. Maps verteld ons een 5 uur durende reis, die ons geweldig mooi lijkt. Ons kennende zijn we zeker 7 uur onderweg. 2 uur extra genieten. 😉

Bekende Noren

Vandaag met alweer bijzonder mooi weer een boottocht gemaakt in een prachtig fjord. Dat was reuze interessant getuige deze twee toeristen.

Daarbij is mij opgevallen dat de Noren een bijzonder sterk en inventief volk zijn en bovendien keiharde werkers.

Je moet het maar kunnen om zulke hoge bergen te bouwen en er ook nog bomen op te planten.

Zelfs een vuurtoren, zoals in Den Helder de lange Jaap planten ze hier neer. Dan heet deze waarschijnlijk, korte Knaap.

Dit is een originele Noorse douche. Echt, ik heb tijdens de bootreis enorm veel respect voor die lui gekregen.

Een kudde baby walvissen

Een Noorse onderzeeboot

Verder hebben we vandaag een heel stel bekende Noren ontmoet, waaronder…..

Stalen noren

Houten noren

Noortje

Flinke kluif

Flinke afstand gereden vandaag, helemaal naar Stavanger. Zo’n 450 km met 50 km/uur gemiddeld, sneller gaat echt niet. Nog even een flink eind omgereden vanwege een plotselinge ‘VEG STENGT’. Dat betekent ‘weg afgesloten’. Weten we nu maar eerst niet. 😂 Er lag daar tot vorige maand 9 meter sneeuw.

Zoveel dus!

Heel veel gezien onderweg. Hier groeit een dennenboom op het dak.

Bus abri. Hoelang zou zoiets in Nederland staan voordat het afbrandt?

Sneeuw Treesje

Zo mooi

Brede waterval

Hotel in Stavanger

Veilig fiets en voetpad gezien vanaf de 21e verdieping van het hotel

Voor Mirjam Kakelbont

Hotel diner

Ik gaf al een voorzetje vanwege de 3 coupletten in het volkslied, Noren houden van opschieten! Bij de reis inbegrepen zat een gratis 3-gangen diner. Wil je geloven dat wij met een half uur weer op onze kamer zaten? Ongelofelijke snelle bediening! Wat een hilarische toestand werd dat.

We bestelde drinken en kregen amper de tijd om het te nuttigen. We konden kiezen uit één voorgerecht, dus kozen we maar voor de forel. Meteen het hoofdgerecht kiezen, wat vrij gebruikelijk is, toetje mocht later. Pffff! We hadden net het voorgerecht op toen het hoofdgerecht werd geserveerd, alwaar wij twee keuzes in konden maken. Gelukkig was het kalfsvlees wat taai zodat we wat langer mochten kauwen en de spruiten waren ook niet gaar. De vier krieltjes slokte ik echter in één keer naar binnen. De ober bediende op een gegeven moment de buurtafel, draaide zich om en vroeg wat wij als toetje wilde hebben. De onderste op de kaart wezen wij aan, want hoe goed ik ook het volkslied had gebruld, dit was onleesbaar. We kregen met een noodgang één bolletje ijs en een stukje warme cake met appel daarin verwerkt. Treesje kreeg de schillen en ik trof het klokhuis. Vlug de laatste slok drinken naar binnen en we zijn gierend van het lachen opgestaan.

Sorry, geen foto’s want daar kregen we de tijd niet voor.

Drukke dag

Vandaag geen reisdag maar we hebben het wel ontzettend druk gehad. Eerst genoten van een uitgebreid ontbijt, waarbij ik plotseling besefte, hoe enorm ontspannen ik mij voelde. Daarna een wandeling gemaakt naar het centrum van het dorp Vrådal.

De bloesem heeft hier net zijn intrede gedaan. Vorige week was het hier nog erg koud en lag er enorm veel sneeuw.

In het centrum aangekomen hebben we ongeveer een uur aan het meer gezeten. Je krijgt hier gewoon hoofdpijn van de oorverdovende stilte. Als we iets zeiden tegen elkaar deden we dat ongemerkt fluisterend.

Opeens werd het drukker, er verschenen op de dørpstraat allemaal Nøren, waarvan de meeste in klederdracht. Zij vierden vandaag de geboorte van hun grondwet, een nationale feestdag dus.

Ook de plaatselijke Dik Trom was aanwezig.

Degenen met de rode broeken doen nu examen, en dragen die als een soort examenstunt.

Ik kreeg opeens het Noorse volkslied in mijn handen gedrukt met de mededeling, “flink oefenen!”

Zodoende stonden even later alle Noren met hun hand op hun hart, terwijl ik het volkslied brulde. Brullen? Ja, want zingen kan ik niet. En dit was een kolfje naar mijn NoorJan stem. Na couplet 1 volgt 7 en 8. Noren houden namelijk van snel klaar en gauw thuis. Zodra ik was uitgebruld, werd een daverend applaus mijn deel. Daarna zette het gehele stel zich in beweging en ik hoorde ze af en toe, “hoera” roepen. Volgens mij trokken ze ten strijde en ben ik als rechtgeaarde pacifist achtergebleven.

Terug in het 124 kamers tellende hotel, niet hoog wel heel erg breed, hoorde ik een leuke anekdøte over deze stoelen.

Volgens enkele commissieleden, die een hotel waarderingsonderzoek deden, moesten deze beschadigde stoelen uit het hotel verwijderd worden. Na een pittige discussie werden ipv de stoelen, de commissieleden uit het hotel gezet. Wonder boven wonder werd later aan dit hotel alsnog de eerste prijs uitgereikt.

Toch kom ik hier af en toe onbegrijpelijke teksten tegen.

Zou dit nu gewoon de Hollandse holtor betekenen?

Hulk op troon

Hulk met moose

All aboard?

Geen trein vandaag maar op een grote boot.

Treeske wilde niet eens Leonardo di Capriootje spelen op de voorplecht, dus toen maar op het achterdek.

In training voor NoorJan met een lampkap.

Struikrover of verstekeling?

Indrukwekkende aankomst in het land van mijn voorvader, over een spiegelgladde zee. Dus niet eens zeeziek geworden.

Dit is nu een Noorse steen. Die moet je gezien hebben! O ja, en er liggen er nog veel meer.

Goed kijken? Op dat eiland woont een Trol in een rood huisje. Ik zag hem rondspringen.

Valse info! We hebben niet eens een eland gezien.

Ik heb ooit vernomen dat elke Noor miljonair is vanwege de bodemschatten die het land bezit. Nou, dan mogen ze dat geld weleens besteden om die slechte weg op te knappen waar wij overheen reden. De zogeheten 38 en de 41 voor de meeschrijvers. Heel veel gaten in het wegdek en soms ook diepe spoorvorming zodat ik bang werd dat de uitlaat van de auto het wegdek zou raken. Weet je trouwens hoe ze in Noorwegen verkeersdrempels maken? Een vrachtwagen kiept een zooi asfalt op de weg en het plaatselijke verkeer speelt voor wals. Niet te geloven, idioot rare drempels gezien. Geen wonder dat die Noormannen allemaal een helm droegen.

Maar wat hebben wij genoten van het ruige natuurschoon. De heerlijke geuren van de boslucht opgesnoven en nu genieten we in een prachtig hotel, waar we twee nachten verblijven, met uitzicht over een meer, als we de gordijnen opendoen.

Anker

Vandaag door Denemarken gereden op super asfalt en een rustige snelweg. Weet iemand waarom die pijlen kilometers lang op het wegdek staan?

En de fietspaden zijn hier echt niet Hulkenbreed.

Op een gegeven moment kwam ik erachter dat de Deense bevolking erg kleurloos is. Ze rijden namelijk allemaal in grijze, zwarte of witte auto’s. Op een gegeven moment kwamen we op een b-weg een kudde van 8 grijze auto’s op een rij tegen. Dat hou je toch niet voor mogelijk? Daarna zijn we van schrik gaan tanken.

Leuk he, die Deense benamingen. Wordt je toch bly van? Nog een paar.

Kleurloos? Een of andere goochemegattelikker heeft ooit gezegd dat zwart en wit geen kleuren zijn. Diegene wilde zeker beroemd worden door zijn uitspraak.

Denen kleurloos? Wacht maar tot je Anker tegenkom in Hjørring. In zijn restaurant gingen wij voor anker om geweldig lekker te eten. En Anker met zijn krulsnor maar lullen. Ik heb nog nooit iemand zo de tijd zien nemen voor zijn gasten. Hij schonk heerlijke halve liters bier en stuurde ons na afloop naar een bezienswaardigheid van een beroemde Deense kunstenaar.

Morgen vroeg op, anders missen we de boot.

Stau und Brombeere

Onze mooie vakantie begon in Zeist toen wij door een haag van bloeiende bremstruiken over de snelweg reden. Toen wij in die Heimat arriveerde, maakten we alras kennis met de grootste hobby van het Duitse volk, namelijk snelwegen repareren. Daarop begon Treeske haar komende zwijmel voor a.s. zaterdag te zingen.

Nou, en dan de stau (file) stau, stau, stau!

Vervolgens presteerden ze het om een complete snelweg af te sluiten 25 km voor de finish, zodat we over 500 km 9 uur deden. En nu denken jullie dat wij daar bromberen van werden? Neen, die komen later aan de beurt. Treeske begon na haar song auto’s te tellen maar dat bleek onbegonnen werk. Dan maar fotograferen.

Ferrari formule 1 vrachtwagen

Zijn we al in Zweden? 🤔

Hoge brug Hamburg (oeps bijna tikfout Hambrug)

Elbe tunnel Hamburg

En na de finish wachtte ons een prachtige en ruime B&B.

O ja, de beloofde bromberen die we kochten tijdens een mistery bezoek aan mijn zaak, de Jan Aldi

Free

Het nummer van mijn zwijmel van afgelopen zaterdag heeft wel iets bij mij losgemaakt.

I WANT TO BREAK FREE

Echt, zo voel ik mij op dit moment. Ik moest heel erg wennen aan mijn nieuwe leven. En op dit moment wil ik er nieuwe stappen in gaan maken. Want…..

I WANT TO BREAK FREE

Dus ga ik vanaf nu wat nieuwe dingen uitproberen. Ik voel me er klaar voor om te gaan ondernemen. Zodoende begin ik eerst met het schrijven van een ondernemingsplan. Want…..

I WANT TO BREAK FREE

Voorlopig neem ik eerst vakantie, want daar ben ik hard aan toe. Morgenochtend vertrekken we naar Noorwegen om daarin het zuiden een rondrit te gaan maken. Dat is een hele onderneming. Ik ga naar het land waar ooit mijn voorvader, de NOORMAN, vandaan kwam. Daarom meet ik mij als ondernemer de komende weken even een nieuwe naam aan.

de NOORJAN