Blij

Sinds begin Juli ben ik alle dagen blij.
Het begint al bij het opstaan, ik mis dan het ‘gevoel’ van de bipolaire stoornis.
Heerlijk zo een rustig gevoel in mijn hoofd.
Bijzonder om dat na 13 jaar te ervaren.
Ik hoor geen deurbel meer gaan, heb geen stemmen meer in mijn hoofd, geen last meer van die alles vernietigende depressies/psychoses maar het allerbelangrijkste is dat het ‘moeten gevoel’ weg is.
Als ik terugkijk, wie ik was, door mij overal mee te bemoeien waar dat niet paste…..
Tegen hoevelen ik ‘geschopt’ heb.
Wie ik allemaal radeloos heb gemaakt doordat mijn gevoel alle kanten heen schoot en mij overheerste.
Arme, arme familie!
Spijt hebben is moeilijk omdat je het zelf niet in de hand had maar voel mij wel schuldig.
Kan nu alleen maar sorry zeggen.
Echter, nu ik mij beter voel, kan ik weer blij zijn.
Anderen blij maken.
Genieten van alles om mij heen.
Oprecht zeggen, “ik hou van jou”!
Ik weer niet hoelang deze periode van beterschap duurt maar geloof me, ik geniet er elke seconde van.
BEN ZO BLIJ!

Doodziek & doodziek

Na 13 jaar flink manisch/depressief geweest te zijn, voel ik mij sinds begin Julie weer helemaal de oude Hulk.
Hoor geen stemmen meer en geen deurbel met loos alarm, geen psychoses enz. enz.
Kan zomaar weer de goede en juiste beslissingen nemen, dus, voor zolang het duurt, HELEMAAL TOP en ik geniet er elke minuut van.
Echt een wonder!
Vandaar dat ik weer flink op de racefiets tekeer ga en mijn conditie gaat met sprongen vooruit.
Ben ook al 8 kilo afgevallen. Dat komt vooral omdat ik de depressies niet meer hoef weg te eten.
Vandaag heb ik mijn racefiets schoongemaakt, want vooral de ketting en tandwielen waren erg vies.
Eerlijk gezegd, ik vind dat een rotklus!
Stel het ook altijd zolang mogelijk uit en probeer nooit met nat weer op de fiets te zitten want dan is de boel daar zo weer smerig.
Als ik mijn ketting met de speciale linkjes heb los geklikt en hem in een plastic fles met een beetje wasbenzine heb gedeponeerd om hem daarin schoon te schudden, valt mijn oog op mijn achterwielvelg waar ik een raar gleufje ontdek.
Bij nader onderzoek blijkt het een scheurtje te zijn en als ik de velg verder inspecteer, vind ik nog 2 kleinere scheurtjes.
Nu hadden ze mij bij aankoop van de fiets beloofd, dat je deze wielen niet kapot kon rijden.
Nou, ik ben daar zeker erg goed in want dit is mijn 3e achterwiel wat ik naar de gloeiende, gloeiende heb gereden.
Bij de 2 vorige was ik er al ziek van want dit zijn dure onderdelen maar nu heb ik zo’n topmateriaal, (lees prijzig) dat ik vrees voor het ergste.
Ik hoop heel erg dat er een losse velg voor te koop is, wat meestal niet gangbaar is bij race onderdelen, dus heb ik grote kans dat ik een nieuwe set wielen moet kopen.
Als ik dezelfde wielen wil hebben, die echt zalig licht rijden met de titanium velgen, platte spaken en keramisch gelagerde naven, zal ik diep in de buidel moeten tasten.
Zo’n 1700 euro.
Gloeiende, gloeiende, hier ben ik dus echt doodziek van!
Maar dan op een andere manier.

Paardenkoers

Kijk zo vieren wij de paardenkoers in Heemskerk tijdens de kermis.

image

Die ‘sterke kerel’, bijgenaamd de Hartelijke Hot Hulk, plaatst nog even snel een speciekuip drank, gekoeld in ijs.
Stervens druk langs de baan, echt duizenden mensen die ook uit de verre omtrek komen voor de alom bekende gezelligheid.
Daarnaast kun je op de paarden gokken en wel op vele manieren, zodat ik maar op het winnende paard had gewed.
En laat dat beest het nu ook nog winnen.
VREUGDE ALOM!!!
Daarnaast had ik echter op paarden gegokt die zo langzaam liepen, dat ik zelf nog wel van ze kon winnen.
Dus mijn winst was slechts 7 euro.
Daarvan kocht ik de zeer beroemde Donkey Dog, een soort hotdog maar dan gevuld met een fricandel van ruim 30 cm lang en een oliebol.
Vervolgens begeef ik mij dan naar de familie Kraakman om daar volgens jarenlange traditie een broodje kroket te nuttigen.
En ook daar is het weer bijzonder gezellig.
De Heemskerkse kermis duurt maar 3 dagen, waarvan ik enkel bovenstaand gedeelte mee doe.
En daar heb ik eigenlijk wel helemaal genoeg aan.

Nagenieten

Ik ben nog steeds aan het nagenieten van onze vakantie.
Steeds doemen er beelden op waardoor ik nogmaals in de lach schiet.
Op een gegeven moment konden wij bij extreme regenval schuilen onder een brug van een snelweg.
Hulkinnetje maakte van die gelegenheid gebruik om even haar regenbroek te laten zakken en de boel daaronder wat op zijn plaats te brengen want het kroop allemaal naar haar liezen.
Ik riep tegen haar dat ik ging ‘wild plassen’, terwijl ik dat normaal rustig aan doe.
Zodoende, zonder ik mij wat af en laat mijn regenbroek zakken waaronder ik een korte broek droeg vanwege de warmte.
Ik hoorde Hulkinnetje een brul geven, “POLITIE”!
Ik kijk om en wel hoor, er rijd een politiewagen mij tegemoet en ik verander onmiddellijk van tactiek.
Ook ik begin aan mijn korte broek te trekken en te wapperen.
De politiewagen keerde meteen om en wij werden streng in de gaten gehouden, waarop zij alsnog de kuierlatten namen.
“Ik heb je een hoop vakantiegeld bespaard”, riep Hulkinnetje mij plagend toe.
“Ja”, zei ik, “toch snap ik het nog steeds niet”.
“Er vallen 10 emmers water per vierkante meter om ons heen, de koeien en paarden laten het zomaar lopen, honden bewateren bomen en palen en Hulken krijgen 130 euro bekeuring voor een beetje water.