Het huis achter de duinen

Vandaag een MTB toertocht gereden voor het goede doel, een huis waar gehandicapten zelfstandig kunnen wonen.
Ik reed voor geen meter vanwege de griep afgelopen week.
Maar echt volop genoten!

image

De Noordpier, zodat u weet dat ik niet stiekem ben afgesneden  (hobby van me)

image

De depressie berg (zo gedoopt door ons) op het gebied van GGZ Dijk en Duin

image

image

Duin gebied bij Bakkum aan Zee

image

Huis achter de duinen

image

Opbrengst

image

Temperatuur bij terugkomst ijsclub Kees Jongert  (vorst?)

Appeltje gepikt?

Hulkinnetje deed boodschappen en vulde een plastic zak met overheerlijke Elstar appelen.
Zij had ze geteld en dat was maar goed ook want als zij de zak in de wagen wil leggen, scheurde die open en alle appels rolden over de vloer.
Zij pakte een nieuwe zak en begon met  rapen, ondertussen de appels tellend.
Uiteindelijk mistte zij een appel en snapte niet waar die gebleven kon zijn, dus ging zij verder door met de resterende boodschappen.
Bij de kassa riep de cassiere het bedrag en Hulkinnetje pakte haar portomonnee uit haar tas en voelde daar gelijkertijd de vermiste appel.
“Wilt u deze ook nog even afrekenen, ik heb hem eindelijk gevonden”, zei ze lachend tegen de cassiere.
Bijna een appel gepikt! 

Mooi weer

Nou, toen was het mooi weer
En heb ik na het ontbijt, alle moed bijeen verzameld, om met mijn vet depressieve hoofd op de mountainbike te klimmen en begin daarop heel voorzichtig energieloos te trappen.
Gelukkig weet mijn stuur de weg, anders was ik vast en zeker nooit in de duinen terechtgekomen.
Na een lange poos waarin het besef van tijd mij was ontgaan, word ik wakker, midden in een akker van een tuinder en ik begrijp ineens dat ik ergens een verkeerde afslag had genomen.
Op een klein verzet, ploeter ik door de akker over de achtergelaten bandensporen van een tractor, die ik net zo lang volg totdat ik bij een uitgang kom, waarna ik het bos inrij.
Doelloos zwerf ik er rond, over de vele paden, die op dit jaargetijde vol liggen met natte afgevallen boombladeren en slissende geluiden maken onder mijn slap opgepompte banden.
Op een gegeven moment rijd ik over de Slingerweg, die wat mij betreft zijn naam volledig waar maakt want de ene bocht volgt de andere op, terwijl er geen hoogteverschillen in voorkomen.
Daar bemerk ik, dat ik eigenlijk best wel lekker rij en schakel een grotere versnelling, waarna ik er een flink traptempo erop nahoud.
Opeens bedenk ik, “het begint te werken”!
Door de bewegingen die ik maak, wordt er een stof, Endorfine geheten, aangemaakt die er voor zorgt dat de blokkade die tussen mijn beide hersenhelften is ontstaan, wordt opgeheven.
Daarna begin ik intens te genieten van het mountainbiken en de omgeving waarin ik mij bevind.
Prachtig zijn de ragfijne dauwdruppels die zich aan diverse grassoorten vasthouden en de lage mistbanken die nog op de spaarzame open terreinen voorkomen.
Op het bijzonder leuke Dodelaantje, met zijn vele kort draaiende bochten en kleine heuveltjes, krijg ik bijna een euforisch gevoel en geniet er volop.
Echter, het duingebied is op de onverharde paden, na half elf in de ochtend gesloten en ik heb spijt dat ik er niet de hele dag kan blijven, want ik weet wat mij te wachten staat.
Thuisgekomen, zit ik na het douchen op de bank een boterham te eten en ik merk aan de steeds langzaam wordende kauwbewegingen, dat de depressie weer keihard toeslaat.
Ik laat het bij die ene boterham, ik heb geen energie meer voor de tweede.
Maar………het blijft mooi weer!

Beest

Vandaag was ik een stuk aan het racefietsen en reed ik door de duinen richting huis.
Opeens zie ik hem en wat paniekerig pak ik mijn foon en probeer ‘het beest’ te fotograferen.
Dat lukte maar half, want hij verdomde het in eerste instantie om te poseren.
Dus had ik mijn lens ( heet dat zo?) dichterbij ingesteld en drukte op het knopje, when ever I can.
27 x mis geschoten en diverse keren half raak.
Je ziet ook niks op die foonschermen als de zon schijnt.
Ook vergeten de afstand weer terug te stellen.
Maar een kniesoor die daar op let.

image

image

image

Hier had hij net gevraagd of hij een rondje op mijn racefiets mocht?
“Ben jij een HULK “, vroeg ik hem streng?
Dat was hij niet en de teleurstelling druipt bij de volgende foto van zijn kop.

image

image

Hij verdween met zijn staart tussen….
oh nee die sleepte hij gewoon mee.

Drugs

De moord op de man die afgelopen woensdagavond is gepleegd, houd mij erg bezig.
Ik kon hem uit het verleden.
Hij kwam uit een groot gezin en zijn vader had een fietsenzaak.
Ik heb bij een bedrijf gewerkt, waar heel veel van deze personen kwamen.
Ik was destijds erg naïef!
Kwam omdat ik het druk had met mijn eigen leven.
Groot gezin, naast mijn normale werk, de boerderij en in de weinige vrije tijd, de sport.
Nu ik terugkijk zie ik alles veel duidelijker.
Met ‘pakken geld’ kochten ze dure auto’s bij het bedrijf waar ik werkte.
‘Personeelsleden’ kregen van de baas een Mercedes 190 E 16 kleppers onder hun kont.
Snelle auto’s, die reden 120 km/uur in de 2e versnelling.
Massa’s geld verdienden ze over de ruggen van de drugsgebruikers, die op hun beurt op een vaak oneerlijke manier aan het geld kwamen.
Door de drugswereld loopt een rode draad. 
Er is nooit genoeg!
Geld, drugs, enz.
En loopt er iets fout in de handel, dan wordt er geschoten.
Misselijk makende toestanden ontstaan er door.

image

Inslag van een kogel in een hekspijl, die afgelopen woensdag werd afgevuurd.

Kotsmisselijk

Er is een moord gepleegd hier vlakbij in Beverwijk, naast de kerk waar ik mijn geloof heb gevonden.
Het slachtoffer is iemand uit het criminele circuit.
Hoe verschrikkelijk!
RIP Hans Nijman
Want ook hij was een mens.
Op de tv, bij Humberto Tan klonk applaus nadat dit bericht was doorgegeven en men naar een volgend onderwerp overstapte.
KOTSMISSELIJK word ik van dat gedrag.

Fietsonderdeel

image

In verband met een beroepsongelukje, heb ik een nieuw wiel aan moeten schaffen.

image

Er ontstond een scheur in de velg vanwege het feit dat ik met een gang van rond de 40 km/uur tegen een brugdrempel aanreed.

image

Vanwege enorme hoge reparatiekosten heb ik een nieuw achterwiel laten bouwen.

image

Vraag niet wat een handgemaakt exemplaar kost.
Ik geef toch geen antwoord.
Zeg enkel, het is een heel erg dure hobby!